C 87 ) 



en daar er onze aanmerkingen met bcfcheidenheid bij- 

 voegen. 



Het hoofd op de gewone wijze in fcliedel en aangc- 

 zigt verdeelende , noemt hij van den eerden de volgende 

 beenderen op : 



1. Het voorhoofdsbcen , uit vijf beenderen beftaande. 



2. Het achterlioofdsbeen , ooli uit vijf llul;lcen za- 

 nien gefbeld. 



3. Het wiggebeen , op dezelfde wijze ingerigt. 



4. Het zeefbeen en het tusfchenwandbeen. 



5. De ^vand- en flaapbeenderen. 



De verdeeling dezer beenderen in gefcheiden ftukken, 

 welke wij ook in fommige kruipende dieren, den kro- 

 kodil onder anderen, waarnemen, herinnert ons den 

 ftaat dezer beenderen in de vrucht , en het pas geboren 

 kmd. 



Aan de befcl-^rijving van elk afzonderlijk been wordt 

 vervolgens een paragraaf gewijd; wij kunnen het eigen- 

 aardige van dezelve , in deze befchouwing niet opge- 

 ven , en zullen ons derhalve alleen tot datgene bepalen , 

 hetwelk ons voorkomt nieuw of aan den Schrijver eigen 

 te zijn. 



Het voorde ftuk van het voorhoofdsbeen , door cu- 

 viKR yoorfie voorhoofdsbcen, en door carus traanbeen 

 genaamd, wordt door den Schrijver teregt met den 

 naam van oogkasbeen , os (frontis') orbitale beflempeld. 

 Deze naam bepaalt beter de plaatfing van dit been , en 

 is veel doelmatiger dan die der beide andere Sclirijvers. 

 Vijf en twintig beenderen (lellen het gelaat zamen. 

 Daar in de visfchen , zoo als in het algemeen in de la- 

 gere dieren , de vleugelwijze uitHeekfels van de grond- 

 ig" 4 vlak- 



