( 144 ; 



nog merkelijk kuniic-n verfieren , bijaldien hij in het- 

 zelve de uitmuntende dichtregelen had ingelascht , «velke 

 de Dichter adam simons, bij gelegenheid van het leg- 

 gen van den cerften fteen , aan de fluis in den Brecht , 

 heeft uitgefproken. Waarfchijnlijk zal hij hiervan door 

 befchcidenheid zijn wederhoudcn. 



Misfchien zal dit lang verflag van een klein boekje , 

 aan fommigen min gepast voorkomen, maar het verbe- 

 teren der kanalen , der wregen , der middelen van ver- 

 voer komt mij voor zóó belangrijk te zijn, dat ik mij 

 niet heb kunnen onthouden, er een oogenblik langer 

 b-ij flil te (laan. 



Een' breeden llroom , gelijk de Amftcl , te zien iit 

 ftaat gefield, om aan den eenen kant groote Keulenaars 

 naar de Vecht te leiden, en aan den anderen kant» 

 groote fchepcn naar den Goudfchen IJ^fd te voeren, 

 Den Binnen-Amficl , die te voren niets dan trckfchuiten 

 en hooipontcn bevatte, hergeven te zien aan dcszelfs 

 eigenlijke bellcmming, te weten, die van eene binnen- 

 landlchc haven, die met alle de deelen des Rijks ge- 

 meenfchap heeft, dit alles komt mij voor een belangrijk 

 refiiltaat op te leveren. 



Ik weeti welf dat mijne voormalige fladgcnooten het 

 openen van den middelhoog van hunne Iloogejluis, als 

 eene foort van heiligfchennis bcfchouwen , doch ik weet 

 tevens ook, dat de Amftelbrug met hare veelvuldige 

 fmalle boogjes de bewondering en eerbied niet verdient, 

 welke men haar federt zoo lang heeft gefchonken. Het 

 is er toch verre van daan , dat zij onder de fraaije brug- 

 gen van Ltifopa zoude kunnen gerangfchikt vvortor 

 ca inderdaad heeft zij niets merkwaardigs. 



Ik 



