C i6S ; 



in plaats van enkele woorden over fclireef, ook niet 

 behoefde op te geven, daar de fcheikundigc dezelve 

 kent, en de niet fcheikundige er geen voordeel aan 

 heeft. Aan het einde van deze aanprijzing der fchei- 

 kunde, gaat O, over tot de leer der verwantfchapi- 

 kracht , waarvan hij de juiste kennis den Artfenijmenger 

 vooral aanbeveelt. 



Indien wij ons niet bedriegen, is fcheikunde niets an- 

 ders dan de leer der vcrv;antfchapikracht , of liever der 

 vcrvvantfchappen , die ligchamen voor elkander hebben, 

 daar wij nooit de krachten, maar wel de gevolgen der 

 krachten kunnen leercn kennen , en hierom is dit gecne 

 andere ivetenfchap , waarin het nut der fcheikunde blijk- 

 baar is, maar fcheikunde zelve^ Verwantfchap noemen 

 wij echter een gevolg van de oorzaak, die ligchamen 

 verbindt en verecnigt , en niet de oorzaak van de ver- 

 eeniging zelve. Men verwart deze meestal met elkander, 

 en dit doet O. insgelijks. Wij weten tegenwoordig op 

 vrij zekere gronden , en zullen het nader bevestigd 

 zien , dat verfchil in clectricitcit oorzaak der verwant- 

 fchap is , en verwantfchap alzoo een gevolg en niet 

 oorzaak zelve is. Hierom ware het beter geweest den 

 invloed der warmte op de verwantfchap niet aan te ge- 

 ven, maar liever, op het voetfpoor van becquerel, 

 den invloed der warmte op, den electrifchen (laat der 

 ligchamen aan te duiden , wanneer wij van zelve de ge- 

 volgen hiervan op de verwantfchap zouden kennen. De 

 warmte is dus nooit de hoofdzakelijke oorzaak, der ver- 

 binding, (bl. 13—14), alhoewel zij de zamcnhangS' 

 kracht der ligchamen tegenwerkt. — De Heer O. fchijnt , 

 of gcene kennis van al het gebeurde in het ekctro-che- 



