( 214 ) 



lezen wij een allermerkwaarcUgst berigt van r. p. 

 LE«soN , over de bewegingen van de gewone foort 

 v«B Pcctcn, aan de westelijke zeekust van Frank- 

 rijk, Het dier, namelijk, van. deze twecfchalige fchelp, 

 was in (laat zicli vrij fnel op de oppervlakte van het 

 water te bewegen , door liet fnel open- en toeflaan 

 van zijne fchelpen, die bijluns als riemen tegen het 

 water flaande, den voortgang van het dier te weeg 

 bfagten: „ Ce fut pour mot tin spectaclc singulier,"'' 

 kat de Schrijver hierop volgen , „ de yolr courir iur 

 y, la surf ace de la mcr une coquille bivalve , si feu 

 y,organisóe en apparence pour se ddplacer avec aiitant 

 f, de viguctir et de prestesse.'" 



14. De beroemde Ontleedkundige tiiomas bell 

 heeft, in een kort betoog, de wijze bekend gemaakt, 

 op welke bij de kruipende dieren, tot het geflacht 

 ArioHs behoorende, het zoogenaamde opzwellen van 

 den hals plaats grijpt. Zulks gefchiedt namelijk , door 

 eene eigene inrigting van het tongbeen. Dit been be- 

 ^it, aan eiken kant, twee zijdelingfchc takken, en een 

 leng, dun kraakbeenig uitftcckfel, hetwelk zich in het 

 midden tusfchen deze beiden bevindt, en zich tot 

 hfit midden van den buik uittlrckt. Het is onmid- 

 dellijk onder de huid geplaatst, en met deze door 

 celvveefiel verbonden. Door de werking van eene eigene 

 fpier, wordt het foms in eenen bogt zamengetrokken ; 

 en gefchiedt zulks , dan wordt ook de huid over het 

 aldus gebogen uitfteekfel , even als de taf van een 

 regenfcherm over de balein gefpannen ; waardoor alsdan 

 de hals en de buik liet gezwollen aanzjen , aan dit ge- 

 flacht eigen, verkrijgen. Obfervatiow ftir la firucture 



du 



