( 40 ) 



Om alle verwarring voor te komen, moet ik op- 

 merken , dat de opgave in de Am. Ac. t. a. "pi. van 

 Ethiopië , als groeiplaats der D, crenata , waar- 

 fchijnlijk eene dwaling is , daar wij in dezelfde ver- 

 handeling van TORNER , blz. 299 ^^^en , dat in de- 

 zelve zouden voorkomen, eenige planten van de Kaap 

 de goede Hoop, door burmannus medegedeeld, en 

 daar burmannus zelf in de Prodromus Florae Ca- 

 penfis 9 achter zijne Flora Indica , LB. 1768, p. 6, 

 D. crenata als eene Kaapfche plant opgeeft. 



Als Synonyma van dezelfde plant , noemt neesvon 

 ESENBECK onder anderen op , D. latifolia van an- 

 drews , en D. odorata van decandolle QProdrO' 

 mus fystemaiis naturalis 1824, I p. 714). Dat de 

 D. crenata van decandolle voor eene geheel an- 

 dere, van de onze &oox fpitfc bladen verfc billende , 

 plant moet gehouden worden , is reeds in de verhan- 

 deling van den Heer noury, p. 14 opgemerkt. 



In dezelfde verhandeling wordt, in de noot op blz, 

 14 en 15, gezegd, dat, „behalve de door hem be- 

 „fchrevene plant met eirond-lancetyormige bladen, 

 „in fomraige Apotheken ook nog een andere vormvan 

 „ Bukku-hladeren voorkomt , met lijn-lancetvormigi 

 „bladen, waarin de klierachtigeftippen minder zigtbaar 

 „ zijn en welke , ten aanzien harer geneeskrachten , 

 „beneden de vorige gefchat wordt. Deze komt, zoo 

 „ verre ik uit de bladen alleen mag oordeel en , het 

 „ naast aan Z). fcrratifolia van decandolle ; en die 

 „met breedere bladen het naast aan D. odorata van 

 „ decandolle ; terwijl sprengel beide foorten tot 

 „ééne vereenigt." 

 Dit alles nu wordt bevestigd door de nieuwfte be- 



fchrij- 



