( 05 > 



van het zitbeen. En zoo men aanneemt , dat hij er 

 flechts een heeft, hetgeen volgens de bevinding van 

 RUDOLPHi meer waarfchijnlijk is, zoude ik niet 

 vreemd zijn van het denkbeeld , dat het haakje , ge- 

 plaatst aan een van de uiteinden van het been des 

 bekkens in het individu van Ostende, dit losfe beea 

 vertegenwoordigt, door den hoogen leeftijd van het 

 dier, met het ligchaam van het bekkenbeen zamenge- 

 groeid. — Dat de losfe beenderen zich innig met het. 

 voornaamfte been kunnen vereenigen , wordt nog 

 waarfchijnlijker, door de waarneming, dat men in het 

 bekkenbeen van AtnRorqual^ afgebeeld fig. 24 van het 

 wérk van cuvier , eene kleine verhevenheid op het mid- 

 den van eiken tak opmerkt, juist op de plaats, waar 

 het losfe been moest beginnen, zoo als de 25**° figuur,; 

 het bekkenbeen van den Kaapfchen Walvisch voorv 

 ftellende, zulks aanwijst. — Is deze verhevenheid nu 

 geen fpoor van zamenfmelting ? En dit waar zijnde , 

 wordt het voor het terugbrengen van de beenderen, 

 des bekkens, tot den gewonen vorm, fchier niet, 

 meer noodzakelijk , te vooronderftellen , zoo als ik 

 vroeger gedaan heb , dat er aan het uiteinde van eenen 

 der takken van het bekkenbeen van den Rorqual ^ 

 een enkel los been zoude zijn ; vermits de twee 

 losfe beenderen hebben kunnen zamengroeijen met 

 het voornaamfte been , terwijl aan den anderen kant 

 het losfe been onder het zamengroeijen , eenen ze- 

 keren graad van fchuinte heeft kunnen behouden , 

 waardoor het waargenomen haakje voortgebragt is. 

 Men zal mij waarfchijnlijk tegenwerpen, dat het 

 knobbeltje, op den bollen rand van het halvemaans-- 

 v^rijs been van het geraamte van Ostende , niet gevon- 

 ,3ijDRACEN, D.IV. ST. 1. E den 



