( 103 ) 



hem eene verjaring van de fmarteiykfte herinnering. 

 Het ontbrak bennet anders niet aan verflirooijing, 

 die voor anderen misfchien voldoende zou geweest 

 2ijn, en aan voldoening van eene betamelijke eer- 

 zucht, en hoezeer de achting, die men zijne kunde 

 toedroeg, toen geklommen was, bewijst, de verr 

 eerende last ter regeling eener toekomftjge inrigting 

 der Hoogefcholen , aan hem met deHeeren j. h. van 

 swiNDEN en s. VALCKENAAR , door den toenmaligen 

 Koning lodewijk opgedragen. — Ook werd in 1808 

 wederom eene Verhandeling van bennet bij de 

 Haarlemfche Maatfchappij , oyer de Wahisfchen en 

 Wahischv angst bekroond. QNatuurk. Verh, y^«Deel}. 



Reeds meermalen was bennet bij eene benoeming 

 tot Hoogleeraar in aanmerking gekomen , . toen hij 

 eindelijk, nadat onder het tegenwoordig Beftuur.de 

 nieuwe leerdoel der Landhuishoudkunde was opge- 

 rigt , als de gefchikfte perfoon werd aangezien , wien 

 men derzelver vervulling aan Leyden's Hoogefchool 

 kon opdragen. Met dat oogmerk werd bennet in 

 October 1815, tot gewoon Hoogleeraar in de; Facul- 

 teit der Wis- en Natuurkunde aan die Hoogefchool 

 benoemd. Hij heeft die benoeming aangenomen, meer 

 aan zijn' ijver gehoor gevende , dan op zijne zwakke 

 gezondheid lettende. Deze heeft hem dan ook niet 

 toegelaten zijnen post met eene redevoering te aan- 

 vaarden en zijne lesfen aan te vangen, waarom hij 

 ook in Februarij 1817 van denzelven zijn eervol ont- 

 flag heeft verkregen. 



Sints dien tijd heeft de Heer bennet meer en 

 meer een huiszittend leven geleid, en ligchaamsonge- 



fteld- 



