( lo; ) 



omgëveiwlé massa is, in haar binnenste doorgedrongen, 

 hard geworden : de schelp is verdwenen , de kern ge- 

 bleven! De kern is dus jonger, dan de schelp en ge- 

 vormd, toen de vloeibare lagen eenige vastheid kregen, 

 of zelfs langen tijd daarna. Ik moet het bekennen, al- 

 les loopt zamen, om ons dit gevoelen te doen aanne- 

 men, en ook ik zoude dit gevoelen nog heden toegedaan 

 zijn, indien geene andere onbetwistbare, doch met 

 deze leer strijdige, daadzaken mij genoodzaakt had- 

 den, dit gevoelen te beperken. 



Indien de beschrevene A^erschijnselen al eens in zoo- 

 danige volgorde hebben plaats gehad , mag men daaruit 

 nog geenszins het besluit opmaken, dat alle de kernen 

 van schelpen vanlateredagtekeeningzijn, dan de plaat- 

 sing der geologische grondstoffen zelve. En inder- 

 daad, ik zal trachten te bewijzen, dat vele kernen vóór 

 de plaatsing dier grondstoffen reeds gevormd waren eu 

 dat zij te dezen aanzien volkomen overeenstemmen, en 

 met de elementen, die een zamenstellend deel der rot- 

 sen uitmaken, en met de schelpen, die deze bevatten. 



Het is ontwijfelbaar zeker, dat geen Polijp, geenerlei 

 Zeedier zijne woonplaats kan gevestigd hebben op een 

 vast Hgchaam, wanneer dit ligchaam reeds in eene geo- 

 logische vorming bedolven was, en dat de overblijfse- 

 len van zoodanig een Polijp alleen daarom op dit lig- 

 chaam kunnen gevonden worden, omdat het Dier zich 

 reeds op hetzelve , vóórdat het in den bodem bedolven 

 was, geplaatst had. Wanneer men dus kernen van 

 eenige Weekdieren^ van Buccinurri's , Cypraea's 

 enz. bedekt ziet met poreuse omkors tingen, met bui- 

 zen van Serpula's enz. , kan men veilig hetbesluitop- 

 maken, dat deze Polijpen , deze Serpula's op dezel- 

 ve reeds gevestigd waren, vóór dat deze kernen onder 



H2 kalk- 



