( 112 ) 



Men onderscheidt twee soorten van Pseudomorpho- 

 sen: 1®. die van dezelfde stof, als de omringende 

 massa, 2°. die van eene andere stof, als deze massa. 

 Men heeft eene menigte voorbeelden van de eerste 

 soort in den overgangs-kalk {calcaire de transitlon) , 

 waar bijna al de fossielen vei*anderd zijn in koolstof- 

 zuren kalk, in alles gelijk aan die der formatie zelve j 

 men heeft er ook nog in de calcaires secondaires / 

 zoo als de Muschelkali-. De voorbeelden van de 

 tweede soort zijn niet veel zeldzamer. Xie Ammoniten 

 van zwavel-ijzer (/èr sulphuré) in het midden eener 

 mergelachtige klei liggende, de schelpen van chalce- 

 doon te midden van het grove ki-ijt enz. Het is niet 

 over de vorm-nabootsingen van de eerste soort, dat ik 

 mij voorstel hier te spreken. Ik bedoel alleen de twee- 

 de en bijzonder die, gevormd uit chalcedoon en lig- 

 gende in het midden der Horenkeijen van de grove 

 kalkaarde. Mijn oogmerk is, om aan te toon en, dat de, 

 in de Horenkeijen beslotene Weekdieren hun bekleed- 

 sel hebben verloren, en in deszelfs plaats eene ledige 

 ruimte hebben gelaten, welke zich na de vorming der 

 Silex heeft gevuld met eene van buiten doorgedronge- 

 ne keiachtige stof, en waarvan het overbodige , zoo er 

 dit was, door buizen, welke deze stof zich op deszelfs 

 weg groef, wegliep tot aan de korst (*) der keiaehtige 

 stukken. 



De menigvuldige opdelvingen van zand en Horen- 

 keijen, welke in horizontale beddingen geschikt zijn, 



€n 



(*) Men geeft den naam van korst [couenne) aan de korst 

 dezer Horenkeijen , welke korst gemeenlijk korrelaclitig , wit 

 en aan de tong aanhangende is , of somtijds ook uit zuiver 

 kiijt bestaat. 



