( 117 ) 



voelen , hoe vreemd hetzelve ook schijne , was vrij 

 algemeen aangenomen. De daadzaak nogtans , welke 

 wij zoo even mededeelden en die wij hebben doen 

 kennen , bewijst weinig tot deszelfs voordeel. 



Wij hebben inderdaad tot hiertoe het kanaal , op de 

 doorsnede van onzen Silex waargenomen , beschouwd 

 als een kanaal ter inleiding der keiachtige stof in het le- 

 dige der schelp ; dan , deze benaming is niets minder , 

 dan willekeurig ; niets maakt haar noodzakehjk , niets 

 bewij st haar. Men had hetzelve , zonder vrees van min- 

 der te zullen verstaan worden , kanaal ter uitvloei^ 

 jing ^ in plaats van kanaal ter inleiding, kunnen 

 noemen. Laat ons trachten aan te toonen , dat de be- 

 schouwing daarvan, als een kanaal ter uitvloeijiug, het 

 eenige aannemelijke gevoelen is. Het kanaal heeft noch 

 gemeenschap met den mond van het dier , noch met 

 het uiteinde van den spiraal , maar deszelfs oorsprong 

 is er echter niet verre van verwij dei'd; dan, indien men 

 toestaat, dat het ledig, door de schelp gevormd, zich 

 na hare vernietiging met half vloeibai'e chalcedoon 

 heeft gevuld , zal men begrijpen , dat deze , in die 

 ruimte in al te gi'ooten overvloed verzamelde , stof eenen 

 uitgang heeft moeten zoeken , welke , door derzelver 

 zwaarte , zich aan het ondereinde zoude bewerkstel- 

 ligd hebben. Onderzoek de schelp en haar kanaal in de 

 geologische rigting der Silex , dat is te zeggen : door de 

 teekening om te keeren, — want zoodanig was dezelve 

 in de aarde, — en men zal zien, dat de laatste bogt van 

 den spiraal naar boven gebogen is ; de keiachtige stof 

 heeft dus hier niet kunnen uitAdoeijen , maar deze bogt 

 helt naar beneden , daalt af en klimt vervolgens weder 

 op , en op de plaats , waar zij eene grootere ontwikke- 

 ling verkrijgt , ontstaat het kanaal. Dit nu daalt regt af, 



en 



