( ^^^ ) 



2". Tot de zoogenaamde hoer-hwenen, die ge- 

 woonlijk om de drie weken togtig zijn, alsdan ook, 

 even als de vruclitbare koeijen, door den stier, hoewel 

 zonder gevolg, besprongen worden en eene grootere en 

 meer geile kling hebben, doch voor het overige met de 

 voorgaanden overeenkomen (*). 



50. Tot maan-hwenen, in alles met de gewone 



kwenen overeenstemmende , uitgezonderd dat men bg 



deze gedurende de wassende maan eene zwelling en bg 



afnemende maan eene ontzwelling of slapwording van 



den uijer, even als dit ook wel eens bij sommige merriën 



plaats vindt, waarneemt (t), 



^ 4°. 



en smakelijker, zoo wel als Vetter te doen worden; iets, het- 

 geen meer nadenken, meerdere kennis en beschaving vorder- 

 de , dan de onderscheidene wreedaardige het menschelijk ge- 

 voel schokkende middelen (als berooving van het gezigt, ge- 

 hoor, enz.), welke men ook in de vroegste tijden uitvond, om 

 de v'etwording der dieren te bevorderen , en die hier en daar 

 pog in gebruik zijn; waarover men bij leu ces Vollsfdnii- 

 ge Anleitung zur Mastung der Thiere u. s. w. Eine von der 

 Sóciet. der Wissensch. zu Góttingen gekrente Preisschrift, 

 mmherg 1817, en von hazzi, ueler BehandL Futter 

 und Mastung, Munchen 1820, meer zal kunnen vinden, 

 Over de uitwerking, welke het ontmannen te weeg brengt , leze 

 men onder anderen een stukje, zijnde: Physiologische be- 

 schouwing van het castreren der dieren, door Prof. riL- 

 K.ENS, in zijnen Almanak tot Nut en Vergenoeging, enz., 

 OTor 181 7, bl. 69— -79. 



(«) Het is dus eene dwaUng, wanneer smellie, Philoso- 

 phie der Naturgeschichte , I. 287, en numan, Handboek 

 d£r Genees- en Verloskunde van het Fee, Gron. 1819, bl. 

 648, ons verzekeren, dat de kwenen nimmer togtig worden. 



(t) Ook hierin vinden wij dus een bewijs van den invloed 

 ^ der 



