( i66 ) 



vinden, welke ons leert, dat de eenc organische vorm 

 meermalen ten koste van den anderen volmaakt en als 

 het ware uitgewerkt wordt. 



In dit geval zoude zulks voor het mannelijke wezen 

 ten koste van het vi'ouwelijke plaats giüjpen ; en zoude 

 tevens bij de geboorte van tweelingen van dezelfde kun- 

 ne , deze gebrekkige ontwikkeling der geslachtsdeelen 

 geene plaats hebben, omdat, beide op denzelfden graad 

 van ontwikkeling staande , de eene niet boven den an- 

 deren behoeft uit te munten. — In de vorming daaren- 

 tegen van tweelingen van verschillende sekse moet er, 

 om eene uitdrukking, uit 'smenschen bedrijf geput , 

 te gebruiken, aan het mannelijke meer, dan aan het vrou- 

 wehjke individu ten koste gelegd worden , en hierin 

 mag wel de reden gelegen zijn , waarom , door onver- 

 mogen der natuur , het laatste op eenen lageren vorm 

 terug blijft. — Dat ten minste , bij zwangerheid van 

 tweelingen , de natuur meermalen slechts éénen vorm 

 in zijne geheele volmaaktheid vermag voort te brengen 

 en als het ware voor den tweeden te kort schiet , blijkt 

 öp de ondübbelzinnigste wijze i, uit de hoofdelooze mis- 

 geboorten , welke meest tweeling- geboorten met een 

 tweede volkomen kind zijn; terwijl dezelve, te gelijk 

 aantoonen , dat , waar een deel ontbreekt of misvormd 

 is , de overigen zich ook ten kosten van hetzelve ont-» 

 wikkelen. De Acepliaii immers kenschetsen zich al- 

 len door eene groote neiging tot vetvorming, door eene 

 aanmerkelijke grootte en zwaarte , zoo als mij uit ver- 

 scheidene voorbeelden in de verzameling van mijnen 

 Vader en ook uit een praeparaat van het kabinet van 

 wijlen den Hoogleeraar bakker, hetwelk ik thans 

 voor mij heb , blijkt. — Deze zelfde wet wordt ook nog , 

 in een ander opzigt , door de kwenen bevestigd, welke 



zich , 



