( 195 ) 



bewegelijke plaats bij eene gewone dampkriugswarmte 

 van 10° tot 16° werden geplaatst. De uitkomst bij 

 deze proef was niet raadselachtig en bepaalde zich 

 daarbij, dat gewoonlijk na verloop van 20 of 24 uren, 

 of zelfs wel eens vroeger, de gewone kristallizering in 

 deze flesschen plaats greep, en wel in gewone groote , 

 vaste, doch eenigzins verwarde en opeengehoopte 

 kristallen, die veelal de flesschen tot f aanvulden, en 

 waarvan de bovenste oppervlakte de regelmatigste was. 

 Een bewijs dus, dat de kristallizering van dit vocht bij 

 volkomenen stilstand in opene flesschen en bij gewone 

 dampkringswarmte overvloedig duidelijk plaats had. :, 

 Eene flesch , als voren , met dezelfde heete loog ge- 

 heel aangevuld , zoo zelfs, dat de geslepene glazen stop 

 in liet vocht van den hals der flesch werd aangedrukt, 

 werd nu op dezelfde plaats ter kristallizering heenge- 

 zet, wanneer er echter na 94 en meerdere uren geene 

 de minste sporen van kristallizering zich voordeden , 

 en het vocht geheel vloeibaar gebleven was. — Na 2 i 

 5 dagen was het vocht nog niet veranderd, en waren er 

 nog geene kristallen uitgescheiden; zelfs bewerkte ee- 

 nige schudding of uitwendige aanstooting of di-euning 

 met eenig vast ligchaam daarin geene verandering. — 

 Doch de flesch werd nu naauwelijks geopend, of er 

 ontstond oogenblikkehjk, op de bovenste opper- 

 vlakte van het vocht, eene uitnemende kristallize- 

 rende stolHug, die zich eensklaps door de geheele 

 flesch als }>een verspi'eidde , waardoor het A'ocht zich , 

 bijna even als eene gestolde loog van zwavelzure (jui- 

 ftineloog, voordeed. Het waren, namelijk-, straals- 

 wijze, pluimvormige , dunne, vezelachtige kristallen, 

 die, als uit één punt van de oppervlakte van het vocht 

 of der fl«sch voortkomende, halve kogels vormden van 



O 2 i— li 



