( 2l5 ) 



getracht te bewerkstelligen, zoo als uit § IV boven 

 breeder is op te maken, doch zagen tevens , dat deze 

 sluiting de kristallizering dezer loog niet verhinderde ; 

 maar vinden nu door GRAHAM deze moeijelijkheid 

 verbeterd, doordien hij gezien heeft, dat men hiertoe 

 het kwik in den toestel eerst tot 42 a 5o° moet verhit- 

 ten ; want anders koelt dat gedeelte der oplossing , wel- 

 ke met het kwik in aanraking is , te spoedig af, zoodat 

 dit in het onderste gedeelte van de flesch reeds eene 

 kristallizering veroorzaakt, voor en al eer het bovenste 

 gedeelte tot de warmtemaat van de dampkringslucht 

 behoorlek is afgedaald , wanneer dan deze kristallize- 

 ring zich langzaam en regelmatig aan de hoogere dee- 

 len mededeelt. Ook was het noodig, dat het onder- 

 ste en uitwendige gedeelte van de flesschen van alle 

 aanhangende deelen der oplossing gezuiverd was , de- 

 vpijl dikwijls zoutachtige deelen door eene opvolgende 

 kristallizering , onder aanraking van de dampkringslucht 

 veroorzaakt, langs den rand der flesschen de oplossing 

 van de flesch tot kristallen bragten. Indien men echter 

 de genoemde voorzorg in acht nam, zouden de op- 

 lossingen boven kwik, even alsof zij op de gewone wijze 

 gesloten waren, eenen langen tijd ongekristallizeerd 

 bLgven kunnen. — Bovendien klom bij de verkoeling 

 van de oplossing, door de inkrimping van het vocht, 

 eenig kwik in de flesch op , zoodat men nu ook eenige 

 lucht in dezelve kon inlaten, zonder dat er iets van de 

 oplossing werd uitgedreven, en als oorziak van de 

 daarop volgende kristallizering zoude kunnen be- 

 schouwd worden. 



Ik bevond dan nu ook deze waarnemingen van den 

 Hr. GRAHAM allezins bevestigd, en kon nu bij ver- 

 warming van het kwik, dat ik dan in gewoone theekop- 

 jes 



