( 219 ) 



wanneer de eersten geen vermogen ter uitstooting der 

 kristallen meer aantoonen. 



Ik moet dan ookbekennen, eenigermate dezelfde uit- 

 werksels van deze luchten bij mijne zoutoplossingen 

 waargenomen te hebben , dat , namelijk , wanneer een 

 paar bellen van gewone dampkringslucht geene veran- 

 dering in de oplossing veroorzaakten, kolen zure lucht 

 dan daartoe vermogend was , en bij slappere oplossingen 

 van 2 d. zout in 5 d. water kon ook de proef op die wijze bij 

 opvolging met dampkrings- , kolenzure- en ammoniak- 

 lucht genomen worden. Wg bemerkten dan ook in die 

 gevallen bij deze door water zoo oplosbare luchtsoor- 

 teu , dat derzelver bellen, en voornamelijk van de am- 

 moniak- lucht, niet tot boven op de oppervlakte van de 

 oplossing konden henenstggen, maar in hare opklim- 

 ming reeds door de haar omringende kristallen als 

 verhinderd werden, zoodat de loop van de luchtbel 

 eene gemeens chappelgke as van ontelbare kristalachti- 

 ge draden vormde, met dewelke zij opsteeg, of door 

 dewelke zg omgeven en opgehouden wei'd. 



XIII. Mindere werking van de waterstoflucht 

 bij de kristallizering. Proeuen , die met 

 voornoemde theorie in tegenspraak zijn. 

 Werking der vloeistoffen op de zoutop- 

 lossing. 



Uitnemend schijnt nu nog deze theorie bevestigd te 

 worden door het geringe vermogen , hetgene de in wa- 

 ter als het minst oplosbare Waterstoflucht bij dezen 

 aantoont, daar ook GRAH AM waarnam en ik ook door 

 mijne proeven bevestigd zag, dat deze lucht in een bo- 

 ven kwik geplaatste zoutoplossing bijna geen ofwel het 



ge- 



■- \ 



