( 226 ) 



belang ondergaat, of dat zoodanige schokking , gelgk 

 ook de schudding dezer loogen bewijst, op de kris- 

 tallizering geen bijzonder vermogen uitoefent, zon- 

 der geUjkeUjke toenadering der lucht ; terwijl nu ook 

 scheen verklaard te kunnen worden, waarom de over- 

 vloedige, bij de galvanische werking ontwikkelde water- 

 stoflucht geene aanleiding tot kristallizering veroor- 

 zaakte, omdat deze lucht , als bijna geheel onoplosbaar 

 in waterachtige vochten, niet door scheikundige indrin- 

 ging in het water de kristallizering kon bevorderen. 

 Moeijehjk valt echter de verldaring, hoe dat, volgens on- 

 ze laatste waarneming, de in de oplossing ontwikkelde 

 kolenzure lucht uit krgt en eenig zuurinhetvocht voor- 

 handen de kristallizering verhinderde , en de op die wij- 

 ze door zink of ijzer ontwikkelde waterstoflucht deze 

 in eene omgekeerde verhouding weder bevorderde. 



Men ziet dus uit het een en ander, dat de vatbaar- 

 heid van genoemde zoutoplossing, die ook bij vele an- 

 deren zal plaats hebben , om door afsluiting haar kris- 

 tallizerings- vermogen als op te schorten, ons eene bij 

 uitstek geschikte aanleiding geeft , om het verschijnsel 

 der kristallizering nader te beproeven en toe te lich- 

 ten ; en ofschoon het raadselachtige van het vermogen 

 der lucht op dit natuur-scheikundig verschijnsel zeer 

 schijnt te worden weggenomen door de vernuftige en 

 schrandere voorstelling van den Hr. GR AH AM, w^ 

 echter voor alsnog meenen reden te hebben , dat er 

 hierb^ omstandigheden en uitzonderingen plaats heb- 

 ben, die de toepassing van deze theorie in haren ge- 

 heelen omvang tot nog toe niet onbepaald schijnen toe 

 te laten, maar ons desniettemin allezins verpUgten tot 

 derzelver nader onderzoek, ten einde de wetten en 

 gronden der kristallizering tot meer algemeene en vaste 

 regels te brengen. ov- 



