( 334 ) 



andere gedachte. Ondei-wijl namelijk, dat ik meerma- 

 len eenen stroom van kokend water uit de buis zag ko- 

 men, thans geleid naar eene Voor mij meer veilige 

 plaats, schreef mij de Heer SUERMONDT van Utrecht, 

 zijne gedachten hierover, en maakte mij opmerkzaam op 

 het hoogst gevaarlijke van zulk eenen stoomtoestel zoo 

 in te rigten. 



Men houde het er dus thans voor, dat ik de veilig- 

 heidsbuis van den Heer vAN DIJK niet meer voor vei- 

 ligheidsbuis houden kan, al ben ik ook bevrijd van 

 stroomen kokend water. — De gronden voor deze 

 meening zijn de volgende. 



Stoom, die verhit blijft, en geenen uitgang heeft, 

 zoekt zich zelven eenen uitgang. De ondervinding leer- 

 de menigmaal, dat deze uitgang voor menschen onge- 

 lukkig was. In den artsenij-bereidkundigen stoomtoestel 

 han de stoom somtijds hij na geheel opgesloten zijn 5 

 dan namelijk , als men den stoom alleen gebruikt , om te 

 verwarmen, niet om tevens te bevochtigen. Dan heeft 

 de stoom geenen uitgang, maar moet door de veilig- 

 heidsbuis, die tot bijna op den bodem des ketels gaat, 

 eerst al het water uit den ketel drijven , eer hij vrij kan 

 ontsnappen. Is men nu niet bij de hand , om spoedig 

 eene kraan te openen van den toestel , of heeft men 

 minder kundigen in de werkplaats , die geene kranen 

 openen , zoo wordt de stoom steeds verhit , verkrijgt ee- 

 ne grootei'e spanning, drijft wel het water uit den ketel, 

 maar verkrijgt hierdoor slechts grootere veerkrachtig- 

 heid , daar hierdoor de verhittende oppervlakte van den 

 ketel voor den stoom steeds toeneemt. De ruimte in den 

 ketel wordt voor den stoom grooter , maar deszelfs veer- 

 krachtigheid , door de onmiddellijke verhitting van den 

 stoom door het vuur, oneindig meer, en, schreef mij 



de 



