( 248 ) 



Wat uu de wdelen aanbelangt; de ondervinding heeft 

 ons reeds geleerd, dat die niet overal en altijd kun- 

 nen gebruikt worden en in sonunige gevallen , in plaats 

 van het werk te verligten , hetzelve aanmerkelijk ver- 

 zwaren , ja zelfs ondoenlijk maken. De volgende plaats 

 van AELBROECK {werhdadige Landbouw-konsi 

 der Vlamingen. Gend 1823, bl. g6), alwaar hij 

 over het gebruik van het gewone molbord handelt, be- 

 vestigt dit , zoo wij meenen , ook. « In sommige Pol- 

 « ders," zegt hij, « wordt dit werktuig (het molbord) 

 « ook gebruikt, om de hoofd-einden en kanten der 

 <( akkers op te voeren en in het midden verheven te 

 « leggen , het gene aldaar niet wel kan gebeuren 

 « met harren of wagens , vermits de wielen in zul- 

 « ke vette en zware gronden altijd het werk Ie zeer 

 f( vertragen.''^ Dus zal ons gewoon molbord zonder 

 wielen , in vele gevallen ten minste, altijd de voorkeur 

 boven het gewielde verdienen. 



Het molbord geraakt bovendien hoe langer hoe meer 

 uit gebruik , en wel eensdeels omdat het een voor de 

 paarden afmattende en al te zware arbeid is , terwijl an- 

 derdeels , zonder hier aan meer redenen te denken, de 

 landman zeer wel weet, dat, indien de aarde verder 

 dan 4o Nederl. eUen afstands moet vervoerd worden , 

 zulks gemakkelijker met onze gewone aard- of wipkar , 

 met één paard bespannen , kan geschieden , hetgene 

 tevens minder kostbaar is. Ook den Vlamingen schijnt 

 dit niet ontglipt te zijn , daar AELBRoECKopdea. 

 pi. zegt : « Voor het overige is dit werktuig weinig in 

 « gebruik, zelfs bij velen niet bekend: want tot het 

 « vereffenen van hunne gronden hebben zg liever de 

 « aarde te vervoeren met harren of korte wa~ 



« gen% , enz. 



Doch 



