( 284 ) 



den male condenseren. Eindelijk neemt het water, dat 

 bij het uitdrijven van het bromium medegaat, eenig 

 chlorium mede, vult den ontvanger insgelijks hiermede 

 op, en daar het chlorium in ovei'vloed , en minder bro- 

 mium, zich gezamenlijk niet in water verdragen, maar 

 het eerste het tweede uitdrijft, zoo verliest men hier- 

 door wei'keli^k veel bromium. 



- Hoe zeer nuDESFOSSES van dit alles niet gewaagt , 

 zoo is het echter klaar, dat men, om de tweedeenderde 

 reden, veel bromium verliest, en, om de eerste en der- 

 de, onzuiver bi'omium vei'krijgt, ten zij men het nog- 

 maals zuivere , om hierdoor wederom te verliezen. 



Er is intusschen nog eene reden , waarom men in de- 

 ze bereidings-wijze bromium verliezen moet. Het met 

 kalk gekookte zeewater moet verdampt worden. Nu 

 weten wg , dat het zeezoutzuur door warmte zeer ge- 

 makkelijk van de magnesia wordt 'afgescheiden. Van 

 hier door enkele zomerwarmte dit zuur in den damp- 

 kring , door proeven van de Heeren driessen, va N 

 R o s s E M en ook van mij aangetoond. Is nu het bromi- 

 um als acid. bromicum in het zeewater , zoo is het niet 

 onwaarschijnlijk, dat er onder het koken steeds water 

 gevormd wordt van het oxygenium van het ac. bromi- 

 cum en het hydrogenium van het vrijgemaakte acidum 

 hydrochloricum : dat het chlorium dus vrij wordt en 

 een weinig hiervan, het bromium, insgelijks reeds vrg- 

 gemaakt, helpt uitdrijven, indien de wai'mte hiertoe 

 nog hulp noodig had , hetgeen voorzeker niet het geval 

 is : want bromium in water opgelost wordt door enkele 

 warmte hier reeds uit afgescheiden. — Is nu het bro- 

 mium in het zeewater als acid. hydrobromicum , zoo 

 zal het ATJje ac. hydrochloricum voorzeker in staat zijn, 

 dit zuür af te scheiden, en in dit geval het als zuur 



doen 



