( ^89 ) 



cHoriumontwIItkeldwerd. Eindelijk, dat het welligt zeer 

 doelmatig ware, enkel zeewater te doen koken, hetzg dan 

 al of niet uitgedampt , en er op het oogenblik , dat het 

 kookt, eenen ontvanger aan te leggen, dienaftekoe- 

 leü en door de tubulaat der retort nu tot midden in het 

 vocht chlorium te leiden , tot al het bromium is uitge- ' 

 dreven. Men heeft het dan aan zich , de hoeveelheid 

 chlorium te vermeerderen en te verminderen , ook te 

 doen ophouden : een voordeel , dat men mist , indien 

 men in het vocht zelfstandigheden brengt , die chlo- 

 rium ontwikkelen. Want , wij herhalen het : welligt 

 wordt hierdoor te veel of te weinig ontwikkeld , mis- 

 schien bok wel te vi"oeg, en eer dat het bromium door 

 hetzelve kan uitgescheiden worden. — Wij kunnen 

 evenwel mededeelen , dat men op deze wijze ook wei- 

 nig bromium verkrijgt. Wij hebben uit 9^' zeewa- 

 ter slechts even merkbare bromiumdampen kun- 

 nen uitdrijven. De reden hiervan is welligt gelegen 

 in den korten tijd, gedurende welken het chlorium on- 

 der het koken in het water aanwezig is; tekort, om 

 veel zeewater te kunnen aanraken , met dit vermengd 

 te worden , en dus ook te kort , om het bromium van 

 deszelfs verbindingen los te maken. 



Intusschen beproefden wij , of in de zoutmassa van 

 het uitgedampte water der Midd. zee ook nog eenig 

 bromium ware teruggebleveu. Hiertoe deden wij op 

 dezelfde wijze eene zekere hoeveelheid in eene retort 

 ïaet peroxydum mang. en zwavelzuur. Eene eer- 

 ste maal werd er veel te veel chlorium ontwikkeld , zoo- 

 dat wij konden vermoeden , dat , indien er bromium 

 werd afgescheiden , dit met het gas zoude medege- 

 voerd worden. Eene tweede maal deden wij er dus 

 minder oxyde en zuur in. De gas-ontwikkeling was 



BIJDRAGEN, D. IV, ST.I. V toeu 



