( 290 ) 



toen bestendig en niet te ovei-vloedig , maar van bro- 

 mium werden wij niets gewaar , zoodat wij mogen be- 

 sluiten , dat hierin geen bromium meer voorhanden is. 



Nu gingen wij tot de wij ze van b A L A R d over met pe- 

 kel uit eene onzer zoutketen. Menisdaargewoonslechts 

 tweemalen 's j aars de pannen schoon te maken, en erin 

 dien tusschentijd steeds nieuw zeewater bij te doen, om 

 er het zout uit te laten ki'istalliseren. Deze pekel, nu 

 b^na 2 jaar voortdurend in de pannen geweest, meen- 

 den wij met voordeel te kunnen bezigen. En wij heb- 

 ben ons hierin niet bedrogen. 



Door 1 1 8"^ van dit water voerden wij nu wederom chlo- 

 rium. Dit deeden wij op de volgende wijze , om weinig 

 ether en geen bromium te verliezen. In groote groene 

 kolven werd het water gedaan, tot aan den halsderzel- 

 ven toe. Hierop werd eene laag ether gedaan en er nu 

 chlorium doorgedreven , tot zoo lang de ether eenigzins 

 melkachtig werd. Dan werd deze hoeveelheid water in 

 scheitrechters met nieuwen ether geschud, telkens van 

 hetzelfde water op denzelfden ether doende , totdat 

 deze hoogrood gekleurd was. Het water, door hetwelk 

 nu reeds chlorium geleid was , werd op dezelfde wijze 

 behandeld y tot 4 malen toe, dus chlorium 4 malen hier- 

 door gedreven, hetgeen voldoende was, om pp deze 

 wijze al het bromium er uit af te scheiden : want dan 

 werd de ether niet meer door het water gekleurd. Dit 

 \yater nu bevatte te weinig ether , om het aan eene des- 

 tillatie te onderwerpen ; want niet dan eene zeer gerin- 

 ge hoeveelheid ether , waarin nog eenig bromium , werd 

 er door destillatie uit verkregen. 



De gekleurde ether werd nu door soda caustica ont- 

 kleurd. Hierbij moeten wij opmerken, dat de ether, 

 hqe rood ook, door eenigen tijd in geslotene flesschen 

 .i>.-, te 



