( 291 ) ^ 



te staan , deszelfs kleur verliest en eindigt met klem-loos 

 te zijn. Ik schrijf dit 'toe aan het chlorium , dat altijd 

 in den ether opgehouden is, zich met het bromium ver- 

 bindt tot een chloruretum. Hierom zal het noodig we- 

 zen, om altijd spoedig soda bij gekleurden ether te doen. 

 Dit vermoeden wordt tot zekerheid gebragt door het- 

 geen wij menigmaal zagen, dat namelyk gekleurde ether, 

 met water , dat met nieuw chlorium bedeeld was , ge- 

 schud, zijne kleur nu en dan vei'loor, vooral als er wei- 

 nig bromium meer in het water was en dit b. v. voor de 

 4^= maal met chlorium was bedeeld geworden. 



In deze bewerking lette men dus op het volgende: de 

 laag ether neemt het bromium , dat welligt uitgedreven 

 wordt , op , en men verliest hierdoor geen bromium; de 

 naauwe hals des ontvangers maakt het vervliegen van 

 den ether gering, en het herhaald met chlorium bedee- 

 len van hetzelfde water maakt insgelijks, dat er geen 

 bromium kan verloren gaan. Deze eenvoudige wijzi- 

 ging der bereidings-wijze kunnen wg als zeer voordee- 

 lig aanbevelen. 



Het onkleui-en van den ether door soda caustica heeft 

 het ontbinden van water aan zich eigen. Naar de mee- 

 ning van BALARD, die zeker niet waarschijnlijk is, 

 wordt er een bromuretum sodii en een bromas sodae 

 gevormd. Wij kunnen ons beter voorstellen , dat er een 

 hydróbomas en een bromas sodae gevormd wordt. Men 

 weet, dat dit in de theorie geen verschil maakt, indien 

 men slechts wederom op de zamenstelling van het wa- 

 ter denkt. Het vormen van deze twee zouten komt ons 

 echter aannemelijker voor, dan dat er ook een bro- 

 muretum sodii als zoodanig zou opgelost worden. — In- 

 tusschen volgt hieruit, dat er water bij den ether be- ' 

 hoort te wezen. Het is dus goed eene oplossing van so- 



V 1 da 



