( 294 ) 



Wij verkozen het bromium van het water door eenen 

 enkelen scheitregter af te scheiden, en verkregen toeu 

 aan bromium 23 gr. 2. — Dit kan men echter niet voor 

 de geheele hoeveelheid houden , die wij met de gi'oot- 

 ste omzigtigheid uit 118'^' pekel hebben kunnen ver- 

 krijgen; want er was nog in het water opgelost. Van 

 deze verzadigde tinctura aquosa hadden wij bijna o Ut. 1. 



B AL ARD schrijft voor, het bromium over chlorure- 

 tum calcii te destilleren , om het van deszelfs water te 

 bevrijden. — Op deze wijze zou men ook het water van 

 bi'omium kunnen ontdoen. Hoewel het mogelijk is, dat 

 er eenig water aan het bromium blijft hangen, of in 

 hetzelve wordt opgelost , en het zeker is , dat het bro- 

 mium in het water wordt opgelost, zoo zou ik van 

 meening wezen, liever eenig met water bedeeld bromi- 

 um en met bromium bedeeld water te hebben, dan het 

 er op te wagen om nog meer chlorium in het bromium 

 te leiden, dan wij straks zien zullen, dat er, op deze 

 wijze bereid, in zijn moet. Aan het chloruretum calcii 

 blijft ook nog eenig bromium hangen, zoodat men ook 

 hierbij altijd iets verliest. Te meer komt ons dit niet 

 doelmatig voor, daar men toch voor het bereiden van 

 bromiumzouten de tinctura aquosa zeer goed bezi- 

 gen kan. 



Wij moeten nu deze bereidings- wijze nog eens door- 

 loopen , om op het een en ander indachtig te maken. — 

 Ontegenzeggelijk is het eene omslagtige, dure en moei- 

 jelijke bereiding; men verkrijgt door dezelve niet al het 

 bromium , dat in het zeewater is , en men heeft het nog 

 liiet zuiver. — De drie eerste bijzonderheden zal ik 

 niet behoeven te ontwikkelen : Men moet 1 ° bg kleine 

 gedeelten al het water schudden, 2° met ether, die niet 

 spaarzaam mag gebruikt worden, en 5° men schudt 



een 



