( 296 ) 



dreven en het proloxydum én deutoxydum mangane- 

 sli (zoo als bij het chlorium het geval is , volgens waar- 

 nemingen, ons onlangs medegedeeld) of een van deze 

 oxyden zich met het zwavelzuur tot een sulphas ver- 

 bindt, waarmede zich de potasch of soda als sulphas 

 insgelijks verbonden houdt. Maar hoe is het met den 

 bromas sodae gelegen? Voor de ontbinding van dit 

 zout hebben wij, geene vei-klaring; wij weten niet, dat er 

 oxygenium wordt uitgedreven, zelfs leert ons de onder- 

 vinding het tegendeel. Het peroxydum manganesü 

 moet intusschen oxygenium verliezen, en het ac. bro- 

 micum insgelijks, indien het bromium zal afgescheiden 

 worden. Daar wij nu op geene andere , dan de boven- 

 genoemde wijze kunnen verklaren , hoedanig het bro- 

 mium in de alcali-oplossing als zout wordt opgenomen, 

 daar er dus bromas en hydrobomas te zamen ifi het 

 vocht aanwezig zijn, en daar er geen oxygenium onder 

 de bewei'king wordt uitgedreven, zoo zouden Avij moe- 

 ien vooi'ondei-stellen, dat het ac. bromicum niet wordt 

 ontleed, maar in het vocht terug blijft, en men dus 

 een groot vei'lies aan bromium heeft. 

 ..jyemen ,wij dit niet aan, zoo is het mogelijk, dat het 

 ac. bromicum deszelfs oxygenium aan eene hoeveelheid 

 chlorium afstaat, in de laatste bewerking tevens ont- 

 wikkeld ; eh dit brengt ons van zelven op hetgeen wij in de 

 laatste plaats noemden: dat men op deze wijze geen zuiver 

 bromium verkrijgt. Wij hebben namelijk aangetoond, 

 dat er een chloras en hydrochloras sodae met de bro- 

 miumzouten gevormd wordt, door het bij den ether 

 voegen van soda-oplossing. Voegt men nu bij hydro- 

 chloras sodae, peroxydum manganesü en zwavelzuur, 

 zoo weten wij , dat er chlorium ontwikkeld wordt. Men 

 ruikt dit zelfs aan de tubulaat des ontvangers, met eene 

 ->{!. pa- 



