( 3o5 ) ■ 



waar wij het anker konden laten vallen. Den volgenden 

 dag werden alle sloepen uitgezet , tot het opsporen eener 

 geschikte plaats , om eene sterkte te kunnen opwerpen. 

 Het gelukte ons , door de hulp dezer Inlanders , hierin 

 wel te slagen. Den 4 Julij begaf de 2 Vi7o«. zich der- 

 waarts onder zeü , en kwam 's avonds , digt onder den 

 wal , in eene zeer schoone baai ten ankei". Het land van 

 de />oer^a-rivier tot hier kan, wat deszelfs gedaante 

 betreft , zeer goed in drieën verdeeld worden : van de 

 Doerga tot aan het distrikt Timakowa of Timora- 

 Jsa, is hetzelve laag en moerassig , en zoo ver 'smen- 

 schen oog reikt , wordt aldaar noch berg noch heuvel- 

 top waargenomen. Eei'st bij het genoemde distrikt be- 

 ginnen zich binnenlandsche gebergten te vertoonen, 

 die zich langs de kust , hoe langer zoo meer , naar het 

 strand heenstrekken , en eindehjk beoosten het Eiland 

 Liohaïa tot aan het strand voorschieten. Het voorland van 

 deze binnenlandsche bergen is nog even laag en moe- 

 rassig , als het door ons meer om de Zuid geziene. Deze 

 binnenlandsche bergen schijnen zeer hoog te zgn , en 

 hunne toppen tot boven de sneeuwgrenzen te verhef- 

 fen , ten minste meenden wij allen , vele toppen , met 

 eeuwige sneeuw bedekt , gezien te hebben. Bewesten 

 van Lohaïa tot voorbij de plaats , waar wij ten laatste 

 ten anker gekomen waren , levert het land een geheel an- 

 der aanzien op: hetzelve is aldaar bergachtig , zonder 

 laag land te vertoonen. 



; Tot zoo verre zich het lage land uitstrekte , was de zee 

 overal zeer ondiep , en kon men de kust niet, dan met de 

 grootste voorzigtigheid , nabij komen ; bij het hooge land 

 daarentegen werd de diepte van het vaarwater zoo groot 

 bevonden, dat men met 80 en 100 vademen geen' grond 

 konde peilen. In het laatstgenoemde gedeelte van 

 - ai'f Nieuw- 



