C ^^7 ) 



stroom boven en onder de naald eene tegenovergestelde 

 rigting , en werkt dus even als twee ongelijk stroomende 

 draden, en gevolgélijk tweemaal zoo sterk op de naald , als 

 een regte draad ; terwijl natuurlijk bij eene dubbele bui- 

 ging van den draad , als in fig. 1 1 , de kracht viermaal 

 zoo sterk wordt, als van éénen metaaldraad, en op die 

 wijze bij meerdere buigingen evenredig moet toenemen. 



Op denzelfden grond steunt dan ook , dat de wei'king 

 van den elektriekeu stroom op de magneetnaald toe- 

 neemt, als men, volgens fig. 12, twee in tegenovei'gestelr 

 de rigting gekeerde magneetnaalden nz en n' z' door 

 een' tussebendraad a op eenen afstand verbindt, en 

 dan eenen geleidenden metaaldraad F N tusschen de- 

 ze naalden aanbrengt. Hadden deze naalden dezelfde 

 rigting , dan zouden zij naar tegenovergestelde zijden 

 zoeken af te wijken ener dus, bij gelijke kracht van afstoo- 

 ting en aantrekking, geene afwijking door den geleidraad 

 veroorzaakt worden; nu echter, daar zij eene tegenover- 

 gestelde rigting hebben, worden de beide ongelijkvor- 

 mige polen nz' en zn' ieder naar ééne afzonderlijke S;gde 

 bewogen, omdat de geleider zich onder de ééne en te- 

 vens boven de andere magneetuaald bevindt. 



Bij deze aanwending van dubbele naalden moet nog 

 worden opgemerkt , dat daardoor nog een tweede be- 

 langrijk voordeel ontstaat , en wel, dat de wederzijdsche 

 neiging van iedere naald , om zich naar het noorden en 

 zuiden te rigten , of door het aardmagnetismus te wor- 

 den aangedaan , daardoor wordt verminderd , zoo niet , 

 bij volstrekt geUjke magnetische krachten, geheel wordt 

 weggenomen , zoodat dus naar die mate een zoo veel te 

 geringere oorzaak dezelve uit hare rigting kan brengen. 

 Zeldzaam zijn echter de naalden geheel gelijkin krachten, 

 en is dan de rigtingskracht naar het noorden en zuiden 



slechts 



