( 522 ) 



scheii stroom vei-gezeld gaat , hetgene doox' een paar 

 voorbeelden het best zal worden opgehelderd. Verbindt 

 men het eene einde van den multiplicatordraad met een 

 stuk zink , ea met het andere einde een stuk koper , en 

 brengt daarop deze metalen door middel van water in 

 aanraking , ongeveer zoo als in fig. 4 aangewezen is, zoo 

 zal een elektrische stroom door den multiplicatordraad 

 gaan en den wijzer doen draaijen. Deze jiroef kan ook 

 met edeler metalen, als een stuk zilver en koper, worden 

 bewerkstelligd, wanneer echter, inplaatsvanwatei', eenig 

 zuur , eenige loogzout- of zoutoplossing ter werking benoo- 

 digd is. — In al deze gevallen moeten de plaatsen dei- 

 metalen en metaaldraden , die met elkander in aanraking 

 gebragt worden , volkomen zuiver en metalliek zijn. — 

 Wanneer men nu eenmaal heeft opgemerkt , ^velk einde 

 van den wijzer zich naar de zijde van het edele , en 

 welk zich naar het onedele bewogen heeft, zoo zal men 

 bij iedere nieuwe proef, ook met andere metalen , den- 

 zelfden regel gevolgd vinden. 



Deze afwijking van de magneetnaald staat nu in eene 

 zekere verhouding met het grooter of geringer verschil 

 van oxjdeerb aarheid van de met elkander in aanraking 

 gebragte metalen ; daar ingevolge hiervan een meer- 

 der of minder sterke elekti'ische stroom wordt voort- 

 gebragt , en nxen dus dien ten gevolge in staat is , 

 om eenigermate de verhouding te erkennen , in welke 

 de verzuurbaarheid van het eene metaal tot het andere 

 staat. 



Daar nu zilver , hetwelk met koper door smelting 

 verbonden is , in vergelijking met geheel zuiver zilver , 

 als een minder edel of meer verzuurbaar metaal te be- 

 schouwen is , zoo zoude men ook, dien ten gevolge , de 

 verschillende soorten of gehalten van het zilver door 



mid- 



