(, ^2.5 ) 



metaal aanmerkelijk geringer en wel ongeveer loo d. 

 minder aautooneu , dan bij de behandeling met liet 

 zoutzuur gebleken is , zoodat men dus , als eene zilver- 

 proef, wier gehalte men niet kent , zich met eene pot- 

 aschoplossing 5o tot lOO d. lager , dan met zoutzuur 

 aantoont , daarait' besluiten kan , dat zij geel koper be- 

 vat. Bevat het zilver wit- of arsenikkoper , dan verliest 

 de proef nog aanzienlijk meer bij de potaschoplossing , 

 en toont zich altijd zeer vele duizendsten geringer , dan 

 het werkelijk is. — Toteene bevestigende proef heb ik 

 immers mogen opmerken, dat de gewone plaatjes zil-- 

 ver van 550 en 600 d. met verdund zum' eerie afwijking 

 geven van 12° 5 terwijl deze zelfde plaatjes , nu met eene 

 verdunde bijtende potaschoplossing behandeld , eene 

 afwijking geven van 8° ; daar, indien ik mij bediende van 

 eenen gewonen ouden hoUandschen zesthalf , dien men 

 gewoonlijk met geel koper geallieerd rekent, en dezen in 

 aanraking bragt met een nieuw, in gehalte daarvan niet 

 zeer verschillend zilverstuk , ik eerst met hetzelfde 

 zuur eene afwijking van 5o° , en met dezelfde potasch- 

 oplossing van slechts 5° verki-eeg. 



Vond men , dat het zilver met meerdere onedele 

 metalen geallieerd was , dan kon men ook de proeven 

 tot meerdere vochtige tasschengeleiders uitstrekken , 

 die dan naar de grondregels der Scheikunde zouden 

 moeten worden ingerigt en vooraf beproefd. 



Er zal nu nog moeten worden opgegeven , wat in acht 

 genomen moet worden, omeene proef met behoorlijke 

 zekei'heid te kunnen in het werk stellen. — Men zorgt 

 daarvoor , dat eene gelijke groote oppervlakte van het 

 proefzilver en de toetsplaat met den vochtigentusschen- 

 geleider in aanraking kome , hetgene geschiedt , wan- 

 neer het poreuse ligchaam of het lapje laken, hetwelk 



als 



