( 564 ) 



liuishoudelipt gebruik dei- daaiin lievatte stof, meenden 

 uit deze wortels te kunnen opmaJien , cLit de planten , 

 waartoe zij behooren, de eigenschap hadden van in den 

 grond voort te gaan , op eenen onbepaalden afstand. 

 Zeker, zeide men, wanneer twee, bij elkander geplaaf|r 

 ste y knollen (waarvan de eene de, plant draagt, en de 

 andere eene nieuwe plant in het volgende jaar voort- 

 brengt) aan de eenez^de gestadig aan nieuwe knollen het 

 aanzijn geven , terw:gl die aan de andere zijde in dezelf- 

 de verhouding weder vergaan , moet dit de plant na- 

 tuurlijker wijze van plaats doen veranderen. Men ging 

 nog verder : men berekende , naar de dikte der knol- 

 len , de ruimte, welke eenige sooi't in eenen bepaalden 

 tijd moest doorloopen. B o s c zeide , dat een Slandel- 

 hruid., welks wortel een' duim middeliyn had , zich i<^,. 

 honderd jaren tijds 9 tot i o voeten zoude verplaatsei^^. 

 Sedert nam men eene soort van voortgang aan in al. de 

 iS^««c?e//l^rMzcZ<?/zmettweeknollige woi'tels, inde Tij" 

 deloozen ( Colchicarn) , met één woord, ,^ a^p ij[«i^-^ , 

 ten met boldragende wortel-knoppen. » , , r ; . 



Ik had reeds , in m^ne botanische en ontleedkundige 

 beschrgving der Orchis latifolia(^) , doen opmer- 

 ken, dat een zoodanige voortgang het individu geens- 

 zins eigen is, waarom ik dien, bij gebrek van eenen 

 passender eu met het denkbeeld meer overeenkomsti- 

 gen BpaHL,^ r«qor^^^e/^i'e/2 voortgang {progressio 

 specifica) noemde, omdat dezelve namelijk plaats heeft 

 in, eene reeks van individus , wier verzameling , zoo als 

 men weet, de soort is , een inderdaad denkbeeldig 

 we^g^^T-jvjy^^ttegenstaande deze aanmerking , moet ik 

 9, - f " toch 



a(*) Deze Verhandeling, in 1827 aan de Hoogeschool ie 

 Gent bekroond , zal in het eerstkomend Deel van de Annales 

 dier Hoogeschool het licht zien. 



