( 570 ) 



ten- 4V'<5y 6 of meer wortelvezels , maar gewoonlijk 4. 

 Op liet voorvlak van den ouden knol, iu den oksel van 

 deszelfs verlengsel, ontdekt men een ruwaclitig, zwart ^ 

 aan de randen ingescheurd gedeelte, hetwelk, even als 

 Lij O. latifolia, een likteeken is ; doch bij O, Morio 

 zeer klein. De plaatsing van dit likteeken geeft aanlei- 

 ding tot eene bijzondere opmerking. Wij zien namelijk 

 den nieuwen knol ontstaan 5 of 6 lijnen boven den ouden 

 knol , op het verlengsel van dezen , en toch wordt het 

 likteeken van den knol des vorigen jaax's onmiddellijk 

 boven den thans bestaanden knol gevonden. Men gevoelt 

 dus, dat, ten einde zulk eene verandering in een vol- 

 gend jaar aan den nieuwen knol zigtbaar zijn kunne , het 

 verlengsel, waarop het knopje steunt, noodzakelijk 

 korter moet worden , of geheel omringd zijn door den 

 knol , waaruit dit laatste gedeelte zijn bestaan verkrijgt. 

 Men kan vooronderstellen, dat, nadat de plant zich 

 losgemaakt heeft, hetgene in den zomer ofin het na- 

 jaar, na den bloeitijd, geschiedt, de knol zijn eigen 

 verlengsel weder opneemt, zoodat het punt, waardoor 

 hij aan de moederplant vastgehecht was^ tot in de ok- 

 sels der woi'tels verplaatst is. Men begxijpt deze ver- 

 plaatsing nog gemakkelijker, als men daarop let, dat 

 de grondschijf van den wortel boven dit punt gevonden 

 wordt, en dat dus al hetgene lager geplaatst is, dan deze 

 grondschijf, altijd tracht neder te dalen ^ door die 

 kracht, waardoor alle planten- wortels het middelpunt 

 der aarde steeds trachten te nadereu,en welke kracht ons 

 nog onbekend is, niettegenstaande de fraaije onder- 

 zoekingen daaromtrent van KNIGHTi, HKNTJE1|. .en 



DUTROCHET. -r • -^ ■ i !;,:. 



Wij besluiten dus , dat het bedoelde likteeken bij O. 

 Morio gevonden wordt op de voorz^de , lager dem hpt 

 -**-{'W aan- 



