( ^71 ) 



aanhechtings-punt van den nieuwe knol. De plant heeft 

 dus geenszins eenen regtlijnigeii voortgang; 219 beweegt 

 zióli heen en weder, en wel op eenen afstand van ten 

 minste driemaal de middellijn van den knol. Deze bewe- 

 ging eindelijk heeft in geene schuinsche rigting plaats, 

 gelijk dit bij andere soorten schijnt te geschieden, daar 

 de twee knollen, bij hunne ontwikkeling, op dezelf- 

 de hoogte schijnen neder te dalen.) no k)&A utrwuaaa aaSa 

 " 'l^ln sommige planten van O. Morio zag ik hetlikleeken 

 niet in den oksel van den knol , maar op deszelfs verleng- 

 sel een weinig lager dan het aanhechtings-punt van den 

 nieuwen knop , zoodat men dezen eenigzins moest ophef- 

 fen, om het likteeken te vinden. Deze bijzonderheid is hgt 

 të verklaren : het Ukteeken is hier niet gewijzigd door den 

 aanwas van den knol, hetgene van bijzondere omstandige 

 heden kan afhangen. Hetgene hierbij van belang was na 

 te zien, was, of het likteeken zich wel bevond op de- 

 zelfde zijde, als de jonge knop, en dit beyMtigt.zifih 

 overal. '^-^ Ioa;4 <>i uab üu ■ j.-öjsf 



i'MbiQrchis Tnilitariaé:i ,JiDUJ5Miqo 'rï>b'jvr la«:ifiglaW'. 

 ~M^n hebben de wortels van deze plant onderzocht» 

 toen zij in volkomen bloei was : de knollen zijn hier iu 

 eene overlangsche i'igting verlengd en de gerimpelde 

 knol doorgaans tweemaal zoo groot , als de nieuwe knol, 

 zoodat, tijdens de bloeijing, de wortels van O. mill- 

 tari'S nog niet zoo verre ontwikkeld zijn, als die van O. 

 Morio. Een oude knol , die in het geheel 25 Ned. stre;! 

 pen (ti lil/ i meters) lang en i4 in zijne dwarsche mid- 

 dellijn dik was , vertoonde een verlengsel van slechts 5 

 strepen , waai* men den knop of nieuwen knol zag ont- 

 spruiten en nederdalen tot op de helft der hoogte van 

 den eersten knol. Dit verschijnsel , hetwelk als voorbeeld 

 van hetgene het gewoonlijkst gebeurt strekken kan, be-- 

 lii^i wijst 



