( 072 ) 



wijst, dat de bovenwortelige verlengsels vau O. milita- 

 ris aanmerkelijk veel kleiner zijn, dan die van O. Mo- 

 rio. Bij deze laatste toch zagen wij dezelve van gelijke 

 grootte als de knollen zelve; bij O. miiiiaria naAtcwe- 

 lijks een vijfde van die grootte. De afwijking van den 

 nieuwen knol , die afhangt van den hoek , onder welken 

 de knop ingeplant is, is zeer geiiug in O. militarist de 

 nieuwe knol daalt neder op zeer kleinen afstand Van den 

 ouden, ja meesten tijd raken zij elkander, en het vobr- 

 vlak van den oude knol is schuitvormig uitgehold , oni deu 

 jongen in deze holte op te nemen. Hieruit volgt dan , dat 

 de O. miiifaris zich alleen voortbeweegt op eenen af- 

 stand, die gelijk of nog kleiner is , dan de dwars che mid- 

 dellijn van haren knol. 



■ In de meest gewone gevallen ziet men , op het ver- 

 lengsel, vier in een kruis geplaatste wortelvezels en , op 

 de hoogte van de inplanting van den knop, 7jier andere 

 woi'tel vezels, eveneens in een kruis vereenigd. Dit getal 

 kan grooter of geringer zijn. Wanneer er minder vezels 

 zijn, dan vier^ wordt dit veroorzaakt door de miswas- 

 sing {civortement) van eene vezel, die in haren groei 

 doordeii jongen knol verhinderd was. 



Het likteeken is op deze sooi'l buitengemeen duide- 

 lijk, in eene halve maan , gevormd door het omkrullen 

 van het bovenste gedeelte van den knol op zijne voorste 

 vlakte. Het is half- cirkel- of maanvormig, met gekartelde, 

 als ingescheurde, ongeregelde randen; het heeft in 

 sommige gevallen een klein knobbelt] e in het midden 

 behouden. Deszelfs kleur is altijd zwartachtig. 



De afstand van het inplautings-punt van het knopje 



op de moederplant , of van het aanstaande likteeken tot 



aan den top van deu ouden knol in deze soort oneindig 



veel kleiner zijnde , dan in de vorige, begrijpt men , dat de 



-**i we- 



