( ^1^ ) 



hifolia twee knollen , ofschoon de nieuwe knol , om- 

 trent een vierde gedeelte van zijne lengte, boven den top 

 van den ouden knol ingeplant zij en zich van onderen ver- 

 wijdere, zoodat dezelve eene omgekeei'de V daai-stelt, 

 waarvan de beide beenen van elkander zoo ver verwij- 

 derd zijn , als de knol dik is. Het verlengsel boven den 

 ouden knol is dik , vaak onregelmatig en , gemeten van 

 zijnen voet tot aan het jjunt van inplanting van den nieu- 

 wen knol, zoo lang als een vierde gedeelte der lengte van 

 den ouden , ten minste bij het meerendeel der planten. 

 De jonge knop verschilt vrij wat van dien in andere 

 OA"c/ii.9-wortels. Zoo wij hier wederom ons de wortels 

 voorstellen als met het gedeelte , waarop de jonge knol 

 geplaatst is , naar ons toegekeerd , en wij dan onder- 

 scheidene wortels van O. hifolia beschouwen , zien 

 wij al dadelijk, dat de jonge knol bij eenige eene 

 schuins-regte , bij andere eene schuins-Unksche rigting 

 heeft. Men ziet op den top van den ouden knol geen re- 

 gelmatig likteeken , gelijk in de aanverwante soorten , 

 maar men merkt op , dat , wanneer de nieuwe knol 

 schuins-regts geplaatst is , de oude knol een bijzonder 

 verlengsel van zijn bovenste gedeelte links omgewend 

 vertoont , dat dit verlengsel achter de achterste vlakte 

 van den knol, waarvan het eene voortzetting is, omdraait 

 en weder langs de regterzijde aan den vooi'kant komt tot 

 bij het knopje , waar het links afwendt. Dit verlengsel 

 volgt eene tegenovergestelde rigting in die wortels , 

 waarin de jonge knol mede eene tegenovergestelde 

 plaatsing vertoont. Aan het uiteinde van dit verleng- 

 sel, dat voor het grootste gedeelte één ligchaam met den 

 knol uitmaakt , ontwaart men een onregelmatig , ge- 

 karteld, zwartachtig deel, hetwelk veelal harig schijnt, 

 en hetwelk de duidelijkste blijken draagt van gedesor- 



ga- 



