( ^7^ ) 



derheden, welke wij bij O. /rt/zyb/m hebben aange- 

 wezen. Afzonderlijk beschouwd heeft men moeite , om 

 beiderlei wortels te onderscheiden. Evenwel bemerkt 

 men, dat, tijdens den bloei, de knoUen der O. macu- 

 lata even groot zijn ; de oude knol is zeer weinig gerim- 

 peld en de jonge verwijdert zich weinig van dezen, zoo- 

 dat de plant zich slechts A^erplaatst op eenen afstand , ge- 

 lijk aan de dwars che middellij u (van voren naar achteren) 

 van een' knol. De grootte van den hoek is gewoonlijk zoo , 

 dat zij een' derden , even zoo platgedrukten knol, als de 

 overige, zoude kunnen bevatten. Het likteeken is zeer 

 kennelijk gevormd en geplaatst, even als bij O. la- 

 tifolia. 



O. macnlala vordert dus geenzins in eene regte 

 lijn , zoo als men gemeend had , maar verplaatst zich 

 slechts in eene beperkte ruimte. De wijze, waaropzij 

 voortgaat, is volkomen dezelfde als die , welke vsij ge- 

 noegzaam bewezen hebben in de vijf soorten , door ons 

 beschouwd. 



Het verlengsel boven den nieuwen knol vertoont ge- 

 woonlijk vier wortelvezelen ; doch bijzondere omstan- 

 digheden kunnen hiei'van een grooter getal doen ont- 

 spi'uiten. 



Wij hebben dan de voornaamste wijzigingen , welke 

 de onderscheidene vormen van 0/cA/s- wortels ver- 

 toonen, nagegaan en gezien , dat er zich bij alle , hetzij 

 aan de eene, hetzij aan de andere zijde , een jonge knol 

 ontwikkelt, en hebben tevens waargenomen, dat het 

 onverschillig is , aan welken kant de nieuwe knol voor 

 den dag komt. Doch wij hebben in de ovei'ige deelen , 

 waaruit de wortel bestaat, eene standvastige evenredig- 

 heid waai'genomen , welke slechts door eenen buitenge- 



wo- 



