( 391 ) 



zich hierom onderling meer vermengen en sterker door 

 elkander groeijen. 



In gevolge des Schrijvers meening , worden er dus 

 twee zaken vei-eischt, om óra/zf? voort te brengen: i) het 

 ontstaan van den bovengenoemdcn steel of de buis, en 2) 

 de scheiding der kroon- en zaadwortelen van elkander, 

 of van de wortelen van andere planten. De steel wordt , 

 zoo als reeds gezegd is , gewoonlijk daardoor voortge- 

 bragt , dat het zaad aj duim of dieper onder de op- 

 pervlakte des gronds gebragt wordt. Om deze stelling 

 nader te bewgzen , liet hij in den herfst van 1827 een 

 stuk grasland omploegen en bezaaide het , zonder be- 

 mesting , met tarwe. De grond bestond uit tamelijk 

 zware klei. Het jaargetijde was voor den groei der plan- 

 ten zeer gunstig , zoodat schier alle uitgestrooide zaden 

 opkwamen. Hij onderzocht de plantjes, toen zij twee 

 blaadjes ontwikkeld hadden. De zaden hadden op dat 

 tijdstip groote wortelen , doch de kroonwortelen waren 

 er nog niet aanwezig. Andermaal onderzocht hij de 

 planten, toen zij vier bladeren hadden, en zag nu, dat 

 diegene , welker zaden slechts een half duim onder de 

 oppervlakte lagen, met een' gezondenen sterken ki-oon- 

 wortel voorzien wai'en , terwijl diegene, welke uit eene 

 diepte van 2 i en meer duimen waren opgegroeid , be- 

 halve den reeds beschrevenen steel, ook zaad- enkroon- 

 wortels hadden. 



Thans zullen vdj opgeven, hoe lawson, in ovei'- 

 eenstemming met zijne opgegevene leer, de we]|king 

 der zaden in gier, in eene oplossing van zwavelzuur' 

 ijzer, in kalkloog, enz. enz. als voorbehoedmiddelen 

 tegen brand verklaart. Indien tarwe, zegt hij , lan- 

 gen tijd in de loog blijft, wordt derzelver groeikracht 

 volkomen vernietigd. Het lang weeken van dezelve ver- 

 BI JDRAGEN, D. IV, ST. I. Cc weekt 



