( .^99 ) 



gewassen {Monocotyledoneae), m. tegenoverstelling 

 van dé tweelobbige {Dicotyledoneae) ^ bij welke de 

 i eerstgeschotene wortel blijft bestaan en als pen- of 

 ;;paalwprtel al dieper en dieper groeit. Wij zien dus, 

 •dat zich bij planten van diep liggende zaden wel 

 twee wortelen , een zaad- en een ki'oon wortel , vor- 

 imé<| , 'tnaar tevens , dat er bij planten , welker wortel 

 e«n dusdanig maaksel beeft, geene voeding door beide, 

 en door zaad- en door kroonwortel , kan plaats vinden , 

 en daardoor gevolgelijk geene overvoediug, geënte weel- 

 d«iige groei en , als gevolg daarvan , geene brandziekte 

 J^an worden te weeg gebragt. Men zoude ook. twijfel 

 mogen koesteren, of, al bleven en zaad- en kroonwcav 

 tel beide naderhand in wezen , de plant daarom toch 

 iwel overvloediger zoude gevoed worden y daar het niet 

 waarschijnlijk is, dat de plant, door deze tweewegen, 

 5Bteer voedsel zoude opnemen, dan zij naae behpoiCQ 

 jaoude kunnen verwerken. :)i'!'tite nps t^m Iv.tfOJvbfihjt 

 "Hoewel uit het reeds gezegde het ongegronde van 

 liAWSONS meening, aangaande de oorzaak vanden 

 Ik^ud in onze graangewassen , genoegzaam bUjkt, willen 

 tvij het echter niet alléén bij dit , hoewel dan ook met 

 de ervaiing overeenstemmend , betoog laten blijven , 

 maar ook door waarnemingen, die door een' ieder' kun- 

 nen hei'haald worden , het onware van zijn al te voor- 

 barig gesteld gevoelen aantoonen en het hier boven ge- 

 zegde dus nog nader bevestigen. 



In den nu afgeloopen' zomer ondèïzbcht ik op het 

 naauwkeurigst eene menigte tarweplanten , die door 

 brandziekte meerder of minder sterk waren aangedaan, 

 om zeker te zijn, of de door L AWSON vöorgedragene 

 theorie proef houdend was. De uitkomst leerde mg , dat 

 meest allen slechts allééneenen niet sterk zijdewaartsuit,?. 



