( 4o3 > 



verzwakt wordt. Heeft het tegenovei'gestelde echtei' 

 plaats, zoo blijft het klein en zwakkehjk , en is veelal 

 niet tegen de nadeeb'ge eii de levenskracht ondermij- 

 uende invloeden van den winter bestand , maar gaat 

 geheel verloren , of is, na overwintering, des voor j aars 

 bijna geheel van levenskracht beroofd en zoo zwak ea 

 kwijnend , dat men het voor dood aanziet. De sterkste) 

 plianten,^.die in den herfst reeds een' kleinen kroonwor4> 

 tel verkregen hadden, beginnen des voor j aars lang- 

 zaam uit- haren winterslaap te ontwaken , breiden, 

 hai'e kroonwortels nu al meer en meer uit, terwijl de- 

 zaïidl'Wortel wegsterft, en nemen in omvang en sterkte 

 to&^len wel naar mate derzelver wortels zich meer en 

 sterker ontwikkelen en uitbreiden , doch blijven des- 

 niettegenstaande nog lang de duidelijkste kenmerkeni 

 van zwakheid aan zich behouden. — Het klein aantal 

 zwakkeren , die de schadelijke invloeden van den win- 

 ter gelukkig overwonnen hebben, en in den herfst 

 maar alléén eenen knoop gezet en geen' kroonwortel 

 hebben uitgeschoten , volgen haar in dezen met zeer 

 langzamen en tragen tred na , dtiar zij nu uit haren knoop 

 den kroonwortel meer of minder snel beginnen te ont- 

 wikkelen en naar die mate ook in sterkte en grootte 

 aanwinnen , hoewel echter gezegd moet worden , dat 

 zij gedurende haar geheele leven zwak , kwijnend en 

 klein bUjven , en gevolgelijk ook minder halmen en 

 aren voortbrengen (*). Ziedaar nu de gevolgen van het 



diep 1 



{*) i> Musz der Same unter der Erde zu lange Blatfketme 

 treiben; so fangen sie an sich zu verdrehen, sie werden 

 hleichsüchtig , und sterben entweder ah , oder bilden sehwdch- 

 liche Pflanzen." J.— burg es, Lehriuch der Landwirth- 

 schaft, TVien iSaS, Band I, S. 284. s j^-^.^jj ax./ gaüijjj ififiïi 



