( 429 ) 



■ «Het kwik moet bedekt zgn met eei^e zeer dunne laag 

 water, genoegzaam, om de ontkieming te onderhouden,, 

 maar te gering, om de verrotting van de korrel (te be- 

 werken. Het kleine vaatje, hetwelk het kwik bevat, was 

 18 lijnen diep en bijna 1 duim breed; men plaatste het- 

 zelve op een schoteltje vol water en bedekte het meteene 

 kleine klok, om alzooeene genoegzame vochtigheid rond- 

 om de korrel te behouden en de ontkieming te A^olvoe- 

 ren." 



(( Weldra verscheen het worteltje en, in plaats vau 

 over de oppervlakte van het kwik te kruipen en het zaad 

 op te ligten, zoo als men had kunnen verwachten, 

 drong het in dit metaal geheel in." 



« Als men , volgens p i N o T , het jonge plantje doodt, 

 houdt deze indompeling van het worteltje op ; warit als 

 men een' kleinen droppel zwavelzuur. op het.stengetjö 

 brengt, ten tijde dat hetzelve begint zich te verhefieu eu 

 dat het worteltje in het kwik di'ingt, dan ziet men wel- 

 dra, dat het metaal het woiUeltje naar de oppervlakte 

 diüngt. 



In een brief van den 27 Julij 1. 1. geeft PIN O T nog 

 het Aolgend nader berigt (t. a. pi.) : 



« Ik heb opgegeven, dat de worteltjes van verschei- 

 <ii«B€ zaadsoorten , die ik op kwik deed ontkiemen , acht 

 ctf negen lijnen diep in het metaal indrongen. Deze 

 proeven zijn sedert herhaald in den tuin des Konings en 

 bewaarheid door Kommissarissen der Akademie. Doch 

 daar het gewigt van de korrel, en de aankleving van het 

 zaad lobbig gedeelte aan de vochtige oppervlakte van 

 het kwik eenige aanleiding tot eene verklaxing konden 

 opleveren . waai'van het van belang is de waarde te be- 

 palen , zoo heb ik op dit punt eene nieuwe proef gedaan , 

 die ook aan het oordeel van eenen Kommissaris werd on- 

 dei'worpen. '" ,< Ijt 



