( 455 ) 



en bleek-gi-ocn. De zijtakken van den wortel zijn ook 

 koi-t en bereiken naauwelijks het kwik. 



De nu nog overige twee boonen {d en e) vertoonen 

 stengen en bladen , die even ontwikkeld en gezond 

 zijn, als die, waarvan wij allereerst spraken. De hoofd- 

 wortels derzelven hebben ongeveer 2 Ned. duimen 

 lengte. Zij zullen ten minste een half duim in het kwik 

 ingedrongen geweest zijn ; dit gansche gedeelte vertoont 

 zich als verzilverd. Maar wat bij hen opmerkehjk is , 

 hunne uiteinden zijn haakswijs terug gebogen , zoodat zij 

 ten minste i Ned. streep weder naar boven gegroeid 

 zijn. Het bovenste gedeelte van deze hoofdwortels is 

 bruinachtig , gaande in het zwart-bruine over. 



Van de wortels boven de kurk moet ik nog aanteeke- 

 nen , dat de minst ontwikkelde plant (b) dezelve in het 

 geheel niet bezit : dat de kleinste der gezondste plan- 

 ten [cl) er geen een' heeft, die, over den kant van de kurk 

 heen, zich uitstrekt naar het water. Dit plantje is trou- 

 wens ook in het middelpunt der kurk geplaatst en zou- 

 de dus de langste wortels moeten bezitten , om in het 

 water te reiken. 



2°. In het glaasje met de zes andere boonen bespeur- 

 de ik drie worteltakken , die tusscheu het glas en het 

 kwik waren ingedrongen. Al de hoofdwortels , één 

 uitgezonderd , hadden zich , kort bij hun' oorsprong , 

 zijdelings gebogen , en krulden verder in het water , op 

 het kwik , in elkander om. Zij vertoonden zijtakken , 

 die slechts een' geinugen indruk in het metaal maakten 

 en zich bijna horizontaal uitspreidden : al deze zijtak- 

 ken z^n zwart , velen dun en als verdord. Doch , be- 

 halve deze , vindt men aan alle hoofdwortels ook nog 

 jeugdige, korte, witte takjes, die zich nog alleen in 

 het water uitstrekken. Het loof van allen was goed ont- 

 wikkeld. De 



