C 31 ) 



dien einde is liet noodig, dat men den barometer flechts 

 met zoo veel kwik vuile, dat dit altijd geheel in den 

 langeren arm kan, en niets hiervan in den korteren 

 valle. Naarmate van het verfchil in temperatuur, zal dan 

 het kwik hooger of lager in de haarhuis ftaan , en de 

 barometer geeft dus , regtftandig gehangen, de drukking 

 der luclit aan ; omgekeerd is het een lange thermo- 

 meter. Langs de haarhuis plaatst men nu eene fchaal 

 en men heeft op deze wijze de temperatuur. 



Hierbij moeten wij echter opmerken , dat men opi 

 deze wijze zeer lang op de plaats, waar men waarneemt, 

 behoort te blijven; en wel zoo lang, totdat die groote 

 hoeveelheid kwik de temperatuur der lucht aangenomen 

 hebbe. Want men kan hier de temperatuur van het kwik 

 niet bepalen , door eenen dus genoemden thermometer 

 van den barometer', integendeel het kwik van den 

 barometer moet hier deszelfs eigene temperatuur eodi* 

 der lucht doen kennen. 



Eindelijk vinden wij daar nog melding gemaakt van 

 eene opmerking van bel lani over eene fout, die veelal 

 wordt gemaakt in het gebruik van den hevelbarometer. 

 Men zegt , dat , om de veranderingen van de drukking 

 der lucht te kennen , het voldoende is, de veranderin- 

 gen van de langere of van de kortere kwikkolom te 

 verdubbelen. Bellani en legrand houden het er 

 voor, dat men iedere kwikkolom afzonderlijk moet waar- 

 nemen , eer men tot het punt van fmeltend ijs den baro- 

 meterftand herleidt. -— , Uit hoofde van de onverander-, 

 lijke hoeveelheid kwik , die er in hevelbarometers is , 

 meenen bellani en legrand, dat men eveneens van 

 onmiddellijke metingen, van de uitgebreidheid des kwiks 

 in de beide armen, voordeel zou kunnen trekken, oni' 



de 



