C 45 ) • 



voortgaat, maar langzamerhand vermindert, naarmate 

 de kleurs-verandering zich verder en verder over de 

 oppervlakte van het blad uitftrekt. Eindelijk houdt 

 ook deze opflorping , bij geheel verkleurde bladen 

 op , waaruit de fchrijver meent te mogen befluiten , 

 dat deze kleuring veroorzaakt wordt door de vestiging 

 van het oxygenium in het kleurende deel der bladen 

 (p. 419). Dit kleurende deel nu is vroeger, door 

 PELLETiER en CAVENTOu chlofophylh genoemd ; doch, 

 daar het niet altoos groen is, hebben decandolle 

 en MACAiRE-PRiNCEP (p. 42a) , daaraan den naam 

 gegeven van chromule. Deze ftof beftaat ook in alle 

 andere gekleurde deelen der gewasfen , en is , door 

 ligte wijzigingen voor kleurs-verandering vatbaar. De 

 kleurs-verandering der bladen in het najaar fchijnt van 

 het verzuren der chromule af te hangen (p. 425). 



V. H. 



26. Hoogstzonderling en daarom, bij eenen Natuur- 

 onderzoeker van zoo wèl verdiende faam , der op- 

 lettendheid overwaardig, zijn de microscopifche waar- 

 nemingen van R. BROWN, geplaatst in de Jnnales 

 des Sciences naturelles f XIV. p. 341 — 362. Brown 

 heeft niet alleen gezien : dat de korreltjes fluifmeel 

 (granula pollinis) in zeer vele planten vervuld waren 

 met kleine deeltjes , welke zeer duidelijke en afwisfe- 

 lende bewegingen en zelfs eene verandering van gedaante 

 vertoonden , dat deze bewegingen nog zigtbaar waren 

 in deeltjes van ftuifm-eel, hetwelk elf maanden lang in 

 wijngeest bewaard was ; maar dat deze , onder het 

 mikroskoop bewegende, moleculae^ of grond-deeltjes 

 der ligchamen, zelfs zigtbaar waren in levenlooze fijn- 

 gekneusde planten-deelen (ook buiten het pollen) ; in 



al. 



