( 98 ) 



Bromium veranderd in ^c. Hydrö'-bromicum'ft 

 welks uitwerking veel minder vergiftigende is. 



5". Zoo men den slokdai'm niet toebindt, heeft men 

 Bo — ^o droppels noodig , om het dier te doen omko- 

 men , waarbij men echter nog moet zorg dragen, dat 

 het ingebragte niet wordt uitgeworpen. 



4°. Dat de Magnesia , even als alle andere zoutma- 

 kende bases , verondersteld , dat dezelve de maag niet 

 kunnen schaden , met voordeel als tegengift kan be- 

 schouwd worden. 



5°. Dat het Bromium met een afti'eksel van Koffij 

 genomen en doorgeshkt vóór dat hetzelve is veranderd 

 tot Ac. H.ydro-brom,icum , insgelijks het dier kan 

 dooden. 



6°. Eindelgk , dat er eene groote overeenkomst in 

 werking bestaat met het Jodium , en bij gevoig , dat 

 het Bromium, naast dit hgchaam in de rij der ii'rite- 

 rende vergiften moet geplaatst worden. 



Hydro-hromas potassae met wijn, melk en thee- 

 aftreksel is daarom in zgne werking onderzocht , en de 

 uitkomsten waren de volgende : 



1°. Dit zout kan in zijn verdervend vermogen geL^k 

 gesteld worden met dat van Hydriodas potassae — 

 is als een bijtend vergift te beschouwen. 



2°. In de maag gebragt , door eene opening in den 

 slokdarm te maken , veroorzaakt het den dood in de 

 hoeveelheid van i — 15 drachmen, naar de sterkte van 

 het dier. — De oorzaak des doods vond men in eene 

 ontsteking van het slijmvlies. 



0°. In den halsader gespoten Vaa 12 — \5 droppels , 

 veroorzaakte het den dood , door het bloed te stollen. 



4°. Langs den natuurlijken weg in de maag gebragt , 

 wordt het door brakingen uitgeworpen. — De dood 

 volgt alsdan niet, 5°. 



