( i45 ) 



dey overige werktui^fea heerschen dezelfde naauw- 

 keurigheid en duidelijkheid. Alleen kan ik uiij niet 

 regt met de beschiujving der werktuigen tot de voort-; 

 teling van den haai vereenigen. — Ik weet niet, of 

 ik mij van vooringenomenheid moet beschiiJdigen, zoo 

 ik, hetgene mijn vader, over deze deelen, in de Bij- 

 dragen mededeelde, '\erre boven zijne heschrijving in 

 juistheid en duidelijkheid verheven reken. Even- 

 zoo kan ik mij ook niet met de schiijvers vereeni- 

 gen, als zij , op het einde van hun eerste Deel , het zoo 

 fraaije denkbeeld verwerpen , dat de visschen, evenals 

 alle overige lage dieren, een tijdperk vtiu het baarmoe- 

 derlijk leven der hoogeren voorstellen. Ik geloof, dat zij 

 den waren , verhevenen zin van dit denkbeeld niet regt 

 gevoeld en hierdoor deszelfs waai-de niet begrepen heb-o 

 ben. — Immers door te zeggen , dat de vrucht der hoo^' 

 gere dieren de vormen doorloopt, op welke de 1 ageren 

 blijven stilstaan, wil men niet uitdrukken , zoo als CU- 

 V I E R zulks schijnt te meeuen , dat de lagere vormen de 

 voortbrengsels zijn der hoogeren , dat derhalve de visch 

 de vrucht is van een kruipend dier, dit van eenen vogel, 

 en deze weder van een zoogdiei'. — Een dusdanig denk- 

 beeld zoude zeker in de hersenen van niemand, die 

 slechts met een gewoon gezond menschenverstand be- 

 deeld is , plaats grijpen. — Iets anders echter is het , om,, 

 door de vergelijking der voorbijgaande vormen der hoo- 

 ger dierklassen met de blijvende der lagere , één hoofd-r 

 doel, éénen grond voi'm, naar welken alles zich rigt , in 

 de natuur te willen aantoonen. 



Het denkbeeld , hetwelk ons van dit zoo eenvoudig 

 en tevens zoo verheven grondbeginsel overtuigt, is voor- 

 zeker meer dan elk ander in staat , ons verstand tot den 

 regelmatigen gang der natuur te verheffen en ons de 



.{■:-' .>>W-.VU wijs- 



