( i6i ) 



met liet doel, om er tot de groene bemesting gebitiik 

 van te maken, daar het vee volstrekt weigert zoo wel de 

 plant als hare zaden te nuttigen. De sterkste en weelde- 

 rigst groeijende planten zag liij op schrale zandgron- 

 den, en vond het hoogst opmerkenswaai-dig, dat de 

 Lupiuenteelt zich , wegens het eigendommehjke van den 

 grond, waai'op zij het weelderigst voortkomen, slechts 

 tot eene streek bepaalde, die tusschen de drie steden 

 T^alence , Lynn en Grenoble eenen driehoek vormde : 

 buiten deze grenslijn, alwaar de grond wat vetter en 

 meer bindend was , zagen de planten er minder gezond , 

 ja kwijnend en ziekelijk uit. Hoe gi-oot de voordeden 

 K^n , welke men in die streken uit de mestende kracht 

 van deze plant trekt, kan onder anderen blijken uit de 

 eigene wooi'den van den Heer v o N W UL f F E N , die de 

 zaak echter denkelijk wel wat overdrijft: « Het is on- 

 mogeli/i;,'' zegt hij, « het uitgestrekte Dist rikt 

 « van het zuidelijk Frankrijk ^ welks geheele wel- 

 « vaart , welks hei>olking zelfs alleen op dieplant 

 « berust, gezien te hebben ; het is onmogelijk ^ 

 « daar,, als uit éénen mond , haren buitengewoon 

 « grooten invloed op den groei der graann-ewas- 

 « sen te vernemen, zonder tot een ernstig on- 

 « derzoek in dezen gedrongen te worden. " Het 

 is dan ook ten gevolge daarvan , dat de schrijver , gedu- 

 1-ende tien achtereenvolgende jaren, proeven, welke al- 

 le uitvoerig door hem beschreven worden , omtrent de 

 leek der Lupinen , in het Noordelijk Duitschland , heeft 

 in het werk gesteld, met dat zeker gunstig gevolg , dat 

 hij ondervonden heeft, dat ook in het noordelijk klimaat 

 de Lupiuenteelt zijne hooggespannene verwachtingen 

 nog ver overtroffen heeft ! R . W E s T E R n o F F. 



228. Men vindt in Weiszenborn's Neues und 



BIJDRAGEN, D. IV, ST. 2. M Nulz- 



