( ^9^ ) 



In de zoutoplossing was o gr. , oiSiy hy dr iodas , hier- 

 in o gi'.,oiio4 acid. hydrind., en hieiin o gr. , o\oq5 

 of o gr. ,011 iodiiun. Deze hoeveelheid bedraagt dus 

 van i4,ooo gi\ water --^l--- of 0,0000008. Deze 

 hoeveelheid iodium kan dus op de genoemde wijze in 

 eene watersoort ontdekt worden , indien hetzelve als 

 liydriodas hierin aanwezig is. G. J. M. 



288. De Heer barruel heeft in het /oar/2«/ f/e 

 Pkarm. , Juillet 1829 , zeer belangrijke waarnemin- 

 gen medegedeeld omtrent het bloed , waarvan wij hier 

 den korten inhoud opgeven:" 1°. Het bloed van iedere 

 diersoort bevat een beginsel aan iedei-e soort eigen ; 

 2°. dit is zeer vlugtig en heeft een' reuk als het zweet 

 of de adem van het dier ; 5°. het is niet vi'ij in het 

 bloed , maar verbonden met andere zelfstandigheden ; 

 4°y verbreekt men deze verbinding, zoo kan men door 

 den i"euk ontdekken , tot welke diersoort het behoort ; 

 5°. in het bloed der mannetjes ontdekt men dit veel 

 beter, dan in dat der wijfjes ; 6°. men kan het uit het 

 bloed uitdrijven , doch insgelijks uit bloed van het fi- 

 brine bevrijd ,~ zoodat men hieruit mag besluiten , dat 

 het ruikende beginsel in het bloed is opgelost; 7°. door 

 zwavelzuur drijft men dit het beste uit. Men giete 

 slechts op eenige druppels bloedof serw/n sanguinis 

 ac. sulphuricum concentr. in overvloed, i of i 

 van het volumen van het bloed , roere het om en 00- 

 genblikkelijk zal men het ontwai-en. — Van menschen- 

 bloed onderscheidt baRRUEL twee verschillende 

 reukstoffen , het eene, van mannen, ruikt als zweet van 

 mannen , het tweede , van ATOUwen , als zweet van 

 vrouwen. Belangrijk is voorzeker de bovenstaande ont- 

 dekking. Maar waar vindt men zulke ontwikkelde reuk- 

 organen , die vrouwen- van mannenzweet onderschei- 

 den? 



