C = ) 



gen biiigznam te maken en vast in elkander te wer- 

 ken, zich van viuir bedienen, en te dien einde cenc 

 zekere hoeveelheid krullen of fpaanders, tusfchen ijze- 

 ren (laven, gelegd en in het midden van het vat ge- 

 plaatst, verbranden. Door dit branden nu, ontdaan 

 meest altijd blaren in het hout, en het vat wordt 

 hier en daar verkoold. Ten einde het daarvan te be- 

 vrijden, moet de kuiper het vat met de ronde fchaaf 

 goed beloopen , of wel het vuur zoo befluren , dat 

 de bla.ren knappen, breken; dit laatfte, echter s gebeurt 

 zelden , naardien dit werk meestal aan leerlingen wordt 

 overgelaten , die het nadeel dezer blaren niet kennen. 

 De eerftc bewerking , met de ronde fchaaf namelijk , 

 is daarom in alle gevallen het noodzakelijkfte : hier- 

 door echter , verliest het hout veel van deszelfs dikte, 

 en diensvo'gens het vat veel van deszelfs waarde, 

 zoo zelfs, dat fommige biervaten, na driemaal brou- 

 wens, ih den buik verfleten zijn. Offchoon liet 

 hieruit reeds duidelijk is, dat deze wijze van werken 

 voor de vaten zeer fchadelijk is, en de kuiper niet 

 altijd meester is dit voor te komen; zoo blijkt het 

 ondoelmatige en nadeelige, om bij het kuipen vuur 

 te gebruiken , nog meer uit de verfchijnfelen , die men 

 ontwaart , wanneer men verfcbillende vloeiftofFen in 

 zoodanige vaten korter of langer tijd bewaart. Zoo, 

 bij voorbeeld, zal men een kennelijk onderfcheid 

 ontwaren tusfchen verfcbillende vaten bier, al is het 

 dat dezelve van een en hetzelfde brouwfel zijn; want, 

 terwijl het eene vat zuiver blijft, hoe lang het ook 

 blijft liggen , zal het andere eenen vuilen wrangen 

 fmaak aannemen, of ook wel ftinken. De reden 

 hiervan is , volgens de ondervinding van hageman, 



al- 



^ 



