( 27 ) 



tuur aanwezig zijn, hoe goed dezelve ook overigens 

 wezen moge ; want wij hebben nog niet het woord 

 bafis bepaald , en kunnen dit zelfs niet doen , zonder 

 het woord zuur te bezigen. Deze gebreken zijn 

 intusfchen niet weg te . nemen , ten zij men eenmaal 

 hoofd-eigenfchappen , en wel wezenlijke en niet alleen 

 geheel betrekkelijke eigenfcbappen aan de ligchamen ont- 

 dekt , waarvan men nog geene de minde fporen vindt. 



De uitgangen der Larijnfche namen van zuren zijn 

 waarlijk doelmatig, en er is dan Ook. geen zuur, het- 

 welk niet door de uitgangen icwn , ofum , aticitm en 

 het GriekfcbÉ! woordje hypo kan vrorden uitgedrukt. 

 De Franfche namen , als hiervan aflcomftig , zijn beter 

 door ons niet gebruikt, daar wij met hetzelfde gemak 

 het oorfpronkelijke woord kunnen bezigen. 



De namen der zuren nu , worden eenvoudig geno-». 

 men van de ligchamen , uit welke zij beftaan , bij 

 voorbeeld acidum hydro-ftilphuricum , uit hydroge- 

 tiium en fulphur. Intusfchen is er van het oude 

 denkbeeld, dat de zuurftof het zuurmakend beginfet 

 was, nog veel in de nomenclatuur overgebleven, 

 waartoe thans geene de minfte reden is. Alle zuren , 

 namelijk , die uit zuurftof en een ander ligchaam be- 

 ftaan, worden eenvoudig acidum genaamd, met bij- 

 voeging van het woord, (uitgaande op eene der bo- 

 ven opgegevene uitgangen) , hetwelk het andere lig- 

 chaam moet aanduiden , bij voorbeeld , acidum car" 

 bonicum, phosphoricum enz. De zuren, waarin hy-. 

 drogenium aanwezig is, noemt men hydracida, en 

 dit in tegenoverftelling van de zoo evengenoemde , 

 die zuurftof bevatten , en enkel acida genoemd wor- 

 den. Zoo lang men nog niet aan bet denkbeeld ge^ 



woon 



