C 28 ), 



woon was, dat er in een zuur ook hydrogenium kon 

 2tjn, was dit nuttig, maar nu is dit overbodig, ja 

 zelfs ondoelmatig. Want heeft men ook zulk oenen 

 naam, voor zuren, waarin ook koolfliof en Ilikflof 

 is ? De onderfcheiding der hydracida is dus van gecne 

 waarde. 



Deze zuren, waarin ook hydrogenium is, worden 

 vooreerst acida genoemd, en met bijvoeging van het 

 woord hydra wordt hier tevens de andere zelfftandig- 

 heid opgenoemd. Zoo zegt men acidum hydrochlo^ 

 ricum^ hydriödicum enz. Deze bijvoeging is, om 

 verwarring voor te komen , noodig ; maar indien men 

 goed wilde onderfcheiden , moesten de zuurftof be- 

 vattende zuren ook een woord tot bijvoeging heb- 

 ben , bij voorbeeld , omdat wij hiervoor nog geen 

 ander hebben, oxy ; zoodat men het acidum fulphu- 

 ricum , acidum axy-fulphuricum zou kunnen noemen , 

 wilde men eenheid hierin beoogen. De zuurftof , wij 

 herhalen het, heeft geene eene reden om uitgezon- 

 derd te worden. 



Deze woorden worden ook bij vele andere zuren 

 gevoegd, bij voorbeeld phthoro - ftlicicum enz. In- 

 tusfchen is er nog eene groote gaping in deze bena- 

 ming van zuren. De meeste zuren uit het bewerk- 

 tuigde rijk behooren hiertoe. De namen van dezen 

 zijn meestal willekeurig, welke ook wel eens tot het 

 belagchelijke overflaan , zoo als : ellagicum , van gaU 

 Ucum omgekeerd : chyacicum , van de eerfte letters der 

 woorden , waaruit het is zamengefteld \ c ^ hy tïi a ^ 

 carhonium , hydrogenium en, azotU7n , enz. Het is wel 

 waar , het is moeijelijk , om voor deze groote menigte 

 geheel doelmatige namen te vinden j maar men had ze 



ten 



