( 30 ) 



liet metaal fleclus ddii oxydim had. Ölt is hüait\v- 

 kcuiigcr. Men fchrijft ookwel prolo-fulpAas, detito- 

 fiilphas enz. , om den naam van het oxydtim aan te 

 geven; doch dit is, om de onnaauwkeiirigheid in deze 

 benaming, te verwerpen. Men Itan op deze wijze de 

 zamenfiielling van alle zouten uitdrukken. Wanneer 

 er meer dan eene bafis aanwezig is , geeft men deze 

 aan. In dit geval moest men die bafis ^ die in de 

 grootfte hoeveelheid aanwezig Was, altijd het eerst 

 plaatfen. 



Om de hoeveelheid zuur, in een zout bevat, aan te 

 duiden, heeft meii vele namen gebruikt; De ondoel- 

 matigfi:e zijn voorzeker deze : fiib , neüter en fuper ^ als 

 (leunende alleen op vergelijking met elkander, zon- 

 der iets wezenlijks en iets bepaalds aan te geven. 

 Beter gebruikt men thans de woorden bi ^ tri enz* 

 bij voorbeeld bi-fulphas ^ die tevens de hoeveelheid 

 van het zuur leeren kennen , hetwelk in het zout is 

 bevat. De hoeveelheid der ligchamen te kennen , dit 

 is immers voor den fcheikundigen een hoofddoel. 

 Somtijds gebruikt men tegenwoordig het woord zout 

 ook wel voor verbindingen vati oxydd met enkel- 

 voudige ligchamen , bij voorbeeld, met het chlorium; 

 doch daar deze benaming ondoelmatig is, is zij niet 

 navolgensvvaardig. Men heeft voor deze verbindin- 

 gen wel geen ander algemeen woord, maar dit ver- 

 andert de zaak immers niet. 



Voor het Franfche woord alliage , zijnde eene ver- 

 binding van metalen onderling , is geen andere naam ; 

 het was te wenfchen , dat men hiervoor een goed 

 woord konde vinden. Indien er kwik mede vereenigd 

 is , noemt men het amalgama, In het algemeen ech- 

 ter 



