( 31 01 



ter worden de woorden, die de enkelvoudige ligclia- 

 men uitdrukken, ook gebruikt, om hunne zamenflel- 

 lingen aan te geven. Het eerde woord doet men in 

 etum eindigen. Zoo, bij voorbeeld, zegt men ftil' 

 phuretum , phosphuretiim , en het laatfte in den twee- 

 den naamval , bij voorbeeld plumhi , ferrl enz. Ook 

 voor niet metaalaardige enkelvoudige ligchamen bezigt 

 men deze namen : Zoo zegt men carburettim ftilphu' 

 ris, enz. Men heeft ook wel de gewoonte dezen 

 naam om te keeren en te ztggex\fulphuretumcarbomi» 

 Dit is echter niet navolgenswaardig , daar men hier- 

 door geheel en al de eenheid mist, zoo noodzakelijk 

 ten duidelijken verftande der zaak. Men moest voor 

 eene gewoonte houden, om dat ligchaam, welks 

 grootfte hoeveelheid tot eene vereeniging aanleiding 

 gaf, het laatst te noemen ; hierom moet men ook 

 zeggen carburetiim fulpharis , en niet omgekeerd. 

 Wanneer verbindingen van enkelvoudige ligchamen 

 gasvormig zijn, wordt het gas genoemd, hetwelk in 

 hetzelve is bevat , en het andere enkelvoudig lig- 

 chaam hierachter met den uitgang atum, bij voor- 

 beeld hydrogenium carbonatum, hydr. arfeniatum» 

 In deze benaming moet men altijd het enkelvoudige 

 gas eerst plaatfen , om dat dit het meest tot den gas- 

 vormigen ftaat van het zamengeftelde ligchaam zal bij- 

 gedragen hebben , en het andere enkelvoudige ligchaam 

 zich bij dit heeft gevoegd, om een nieuw gas daar 

 te ftellen. Men geeft ook wel eens aan zuren, uit 

 hydrogenium gemaakt, deze foort van namen, bij 

 voorbeeld : hydrogenium fulphiiratum enz. ; doch dit 

 is minder doelmatig , omdat wij hiervoor eenen beteren 

 naam bezitten in het acidum hydro-fulphuricum. 



Er 



